Fotografia e Javës 2013

01 Prill 2013

Yjet rrotullohen mbi banesën në Cerro Paranal

Kjo fotografi e bërë nga ambasadori i fotove i ESO-s Farid Char, e qiellit të jugut mbi “hotelin” Banesën tek Observatori i ESO-s në Paranal, Kili, prezanton një pamje dinamike të qiellit të mbushur me yje.

Për të treguar gjurmët e yjeve në qiell, Farid bëri një ekspozim prej 30 minutash për të shfaqur lëvizjen e dukshme të yjeve për shkak të rrotullimit të Tokës. Në qendër ndodhet poli qiellor i jugut, një pikë që duket sikur nuk lëviz. Në të majtë, dhe lart në foto, janë gjurmët e zgjatura të Resë së Madhe dhe të Vogël të Magelanit, galaktikave fqinje të Rrugës së Qumështit.

Mbulesa e errët prej xhami poshtë yjeve që rrotullohen është pjesa e taracës së ndërtesës së banimit. Ky konstruksion i veçantë nëntokësor është përdorur, nga shkencëtarët dhe inxhinierët që punojnë tek observatori, që nga viti 2002. Gjatë ditës, mbulesa prej 35 metrash lejon dritën e Diellit të hyjë brenda ndërtesës.

Tek observatori, që ndodhet mbi mal në lartësinë 2600 metra, konditat e mira astronomike vijnë me një çmim për shkak të kushteve të egra të Shkretëtiës së Atacama-s. Njerëzit atje përballen me dritën fortë të Diellit gjatë ditës, mungesën e madhe të lagështisë, si dhe me vështirësinëe  frymëmarrjes për shkak të lartësisë. Për t’i ndihmuar ata që të qetësohen dhe hidratoen pas turneve të gjata në majën e malit, është ndërtuar një oaz artificial, me një oborr të vogël, një pishinë e cila rrit lagështinë e ajrit, një dhomë pritjeje, një dhomë ngrënie, si dhe ambjente të tjera shlodhjeje. Ndërtesa mund të mbajë deri në 100 persona.

Lidhje


25 Mars 2013

Galaktika e Humbur

Ky imazh përshkruan Galaktikën NGC 4535, në konstelacionin e Virgjëreshës (Maiden), në një sfond të bukur të mbuluar plot me galaktika të largëta shumë të zbehta. Pamja e saj afërsisht rrethore tregon se ne e vëzhgojmë atë gati pingul me planin e rrotullimit të saj reth vetes. Në qendrën e galaktikës, ka një shirit shumë të dukshëm, me shirita pluhuri që harkoen shumë përpara ndërprerjeve të krahëve spiralë në fundet e shiritit. Ngjyra blu e krahëve spirale tregon për praninë e një numri të madh të yjeve të nxehtë të rinj. Sidoqoftë, yjet e vjetër dhe të ftohtë i japin qendrës së galaktikës një pamje në të verdhë.

Kjo foto në dritën e dukshme për syrin e njeriut është marrë me ndihmën e instrumentit FORS1 tek Teleskopi Shumë i Madh 8.2 m i ESO-s. Ajo është zbuluar për herë të parë nga William Herschel në vitin 1785, meqë galaktika mund të shihet edhe nëpërmjet teleskopëve amatorë, të vegjël. Kur shihet me një teleskop të vogël, NGC 4535 ka një pamjen e mjegullt të një fantazme, nga kjo ngjashmëri, në vitet 1950, astronomi amator Leland S. Copeland e emëroi atë "Galaktika e humbur".

NGC 4535 është një nga galaktikat më të mëdha në Grumbullin Virgjëresha, një grup masiv i rreth 2000 galaktikave, rreth 50 milion vite-dritë larg nesh. Edhe pse Grumbullimi Virgjëresha nuk është shumë më i madh se sa diametri i Grupit Lokal - grumbullimi galaktikës në të cilin ndodhet Rruga e Qumështit – ajo përmban pothuaj pesëdhjetë herë më shumë galaktika.


18 Mars 2013

Duke kapur dritën

Tekeskopët kërkimorë që përdorin kamerat e teknologjisë së fundit, së bashku me pasqyrat e mëdha që nevojiten për të mbledhur sa më shumë dritë, i lejojnë astronomëve të kapin objektet e errëta në qiell. Por ju mund të merrni fotografi të bukura edhe pa ndihmën e teleskopëve të mëdhenj e duke përdorur kamera jo aq të avancuara.

Astrofotografët përdorin kamera më të zakonshme për të kapur objektet astronomike, shpesh herë në një shkallë më të madhe se vëzhgimet që bëhen me teleskopët e mëdhenj. Ndonjëherë, ato përmbajnë dhe panoramën e Tokës në përmbajtjen e tyre, duke krijuar me to kartolina të Universit ashtu siç shihet nga Toka.

P.sh. kjo fotografi e javës tregon Teleskopin e Teknologjisë së Re “New Technology Telescope (NTT)”, 3.58 metra, që ndodhet në Observatorin La Silla, me sfond, qiellin e jugut të mbushur me yje. Rruga e Qumështit – Galaktika jonë – mund shihet në këtë foto si një shirit i mjegulluar. Pjesët e errëta nëpër Rrugën e Qumështit janë zonat me pluhur ndëryjor të cilat pengojnë dritën e yjeve prapa tyre. Në të djathtë të teleskopit shfaqet Mjegullnaja e Madhe e Magelanit me pamjen e një njolle të mjegullt. Kjo galaktikë e çrregullt, që ndodhet pranë nesh, është një objekt nga më të njohurit në qiellin e jugut. Ajo i rrotullohet Rrugës së Qumështit. Tek ajo shihen fakte që çrregullsia në formën e saj vjen si pasojë e bashkëveprimit me Galaktikën tonë.

Kjo foto u mor nga Håkon Dahle, i cili është gjithashtu dhe një astronom profesionist. Ai vendosi fotografinë tek grupi juaj i fotografive të ESO-s në Flickr. Grupi Flickr shihet rregullisht dhe fotografitë më të mira zgjidhen për tu vendosur në serinë tonë publike të “fotografive të javës” ose në galerinë tonë.

Lidhje


11 Mars 2013

Kometat dhe yjet që bien kërcejnë mbi Paranal

Kjo fotografi mbresëlënëse u mor nga Gabriel Brammer, një nga ambasadorët e fotove të ESO-s. Ajo tregon perëndimin e Diellit në observatoin e Paranalit dhe në qiell na paraqet dy kometa të cilat lëvizin nëpër qiellin e jugut. Afër horizontit, në anën e djathtë të fotografisë ndodhet kometa C/2011 L4 (Pan-STARRS), më e ndritshmja nga të dyja, e cila tregon një bisht të ndritshëm që formohet kryesisht nga pluhuri që reflekton dritën e Diellit. Në qendër të fotos, pak mbi shpatin e malit Cerro Paranal ndodhet kometa C/2012 F6 (Lemmon), me një ngjyrë jeshile të errët si dhe me një bisht të zbehtë. Këtë ngjyrë ja jep mjegulla e errët që rrethon bërthamën. Ngjyra jeshile është rezultat i jonizimit të gazeve në pjesën e errët nga drita e Diellit.

Ju mund të mendoni se është dhe një kometë e tretë në këtë foto, por objekti i ndritshëm, që ndodhet midis kometave “Lemmon” dhe “Pan-STARRS”, është një yll që bie, për fat, në momentin që u bë kjo foto.


04 Mars 2013

Bora mbërrin në shkretëtirën e Atakamës

Shkretëtira e Atakamës është një nga vendet më të thata në botë. Në thatësirën e ajrit ndikojnë disa faktorë. Vargu i maleve të Andeve dhe vargu i bregut të Kilit bllokojnë retë nga lindja dhe perëndimi respektivisht. Shtojmë se ajri i ftohtë i bregut Humboldt në Oqeanin Paqësor, krijon një shtresë ajrore të ftohtë gatë bregut të detit, pengon formimin e reve të shiut. Për më tepër, një rajon me presion të lartë në Oqeanin Paqësor jug-lindor krijon erëra rrotulluese, duke formuar një anticiklon, i cili gjithashtu ndihmon për të mbajtur të thatë klimën e shkretëtirës së Atacama-s. Këto kushte klimaterike të thata ishin faktori kryesor për ESO-n në vendosjen e teleskopit shumë të madh (VLT) në Paranal, në shkretëtirën Atacama. Në Observatori Paranal, që ndodhet në majën e Cerro Paranal-it, nivelet e reshjeve zakonisht janë nën dhjetë milimetra në vit, dhe me lagështi shpesh nën 10%.

Kushtet e vëzhgimit janë të shkëlqyera, me mbi 300 netë të qarta në vit. Mesatarisht për rreth 2 ditë ne vit ndodh që moti të pengojë vëzhgimet astronomike në shkretëtirën e Atacama-s. Megjithatë, për ndoshta nja dy ditë për çdo vit, Kjo fotografi tregon një pamje të bukur të Cerro Paranal-it. VLT ndodhet në majë në të majtë, dhe teleskopi kërkimor VISTA ndodhet në një kulm pak të ulët, një distancë e shkurtër në të djathtë. Qielli blu tregon se kjo është një ditë e qartë me diell. Megjithatë këtë herë, diçka është ndryshe: një shtresë e hollë dëbore ka transformuar peisazhin e shkretëtirës, duke prodhuar një pamje të rrallë, të bukur e të pazakontë.

Ky imazh është marrë nga ESO foto Ambasadori Stéphane Guisard më 1 gusht 2011.

Linqet


25 Shkurt 2013

Kometa dhe lazeri

Gerhard Hüdepohl, një nga fotografët e ESO-s, kapi këtë foto të mrekullueshme të Teleskopit Shumë të Madh të ESO-s gjatë testimit të lazerit të ri për VLT më 14 Shkurt 2013. Ajo do të përdoret si një pjesë e rëndësishme e konstruksionit që formon yllin artificial me anën e lazerit (LGSF), i cili u lejon astronomëve të korrigjojnë shumicën e deformimeve të pamjes që shkaktohen nga lëvizja e vazhdueshme e atmosferës, me qëllim që të krijojnë imazhe shumë më të qarta. Sidoqoftë, është e vështirë që mos të mendojmë për atë si një armë me lazer e së ardhmes që i drejtohet ndonjë pushtuesi hapsinor  të largët.

Ashtu si Rruga e Qumështit mbi teleskop, është dhe një detaj tjetër që e bën foton edhe më të veçantë. Në të djathtë afër qendrës së fotos, pak më poshtë Resë së Vogël të Magelanit gati e zhdukur midis një morie yjesh, që shihen në qiellin e Kilit, është një njollë jeshile me një bisht të zbehtë që zgjatet në të majtë. Kjo është Kometa Lemmon e fundit e zbuluar dhe më e ndritshme nga çmendohej, e cila po lëviz ngadalë në qiejt e jugut.


18 Shkurt 2013

Pasqyrë super e hollë në testim tek ESO

Kjo pasqyrë e veçantë e hollë dhe e deformueshme u dërgua tek ESO në Garching, Gjermani, e cila po tregohet këtu gjatë testimeve. Ajo është 1120 milimetra në diametër dhe vetëm 2 milimetra e trashë, shumë më e hollë nga shumica e xhamave të dritareve. Pasqyra është shumë e hollë kështu ajo mund të përkulet mjaftueshëm nga forcat magnetike për t’i ndryshuar formën pjesës reflektuese. Kur të përdoret, forma e sipërfaqes së pasqyrës do të ndryshohet vazhdimisht në sasi shumë të vogla për të korrigjuar efektet deformuese të atmosferës së Tokës me qëllim që të krijojë imazhe edhe më të qarta.

Pasqyra e re dytësore e deformueshme (DSM) do të zëvendësojë pasqyrën dytësore ekzistuese në një nga 4 njësitë e VLT-së. E gjithë struktura dytësore përfshin një grup prej 1170 mekanizmash lëvizës të cilët ushtrojnë forcë tek 1170 magnetët të ngjitur pas pasqyrës së hollë. Pajisjet elektronike të sofistikuara kontrollojnë gjendjen e pasqyrës së hollë. Sipërfaqja pasqyruese mund të deformohet deri në 1000 herë në sekondë nga mekanizmat lëvizës.

Sistemi i plotë DSM u dërgua tek ESO nga kompanitë Italiane Microgate dhe ADS në Dhjetor 2012 duke përfunduar kështu një punë 8 vjeçare përpjekjesh dhe prodhuese. Kjo është pasqyra më e madhe e deformueshme e prodhuar për qëllime astronomie dhe është e fundit e një serie të gjatë prodhimi të pasqyrave të këtij lloji. Eksperienca e madhe e këtyre kontraktorëve tregohet në një performancë të lartë të sistemit si dhe në besueshmërinë e tij. Instalimi tek VLT është planifikuar të nisë në vitin 2015.

Pasqyra (ann12015) është prodhuar nga një kompani Franceze REOSC. Ajo është një shtresë qeramike e cila është lëmuar deri në një formë shumë të saktë. Procesi i prodhimit fillon me një bllok qeramike të tipit Zerodur, mundësuar nga Schott Glass (Germany) e cila është më shumë se 70 milimetra e trashë. Shumë nga ky material hidhet poshtë me qëllim krijimin e një pasqyre të hollë e cila duhet të mbahet me kujdes gjatë gjithë kohës pasi është jashtëzakonisht delikate.

Lidhjet


11 Shkurt 2013

Lazeri dhe vizatimi me dritë

Në një natë të qartë në Bavari, stafi i ESO-s mori pjesë në xhirimin e filmit të ESO-s në njësinë e re kompakte të lazerit që krijon yllin orientues, që shihet i ndezur këtu tek Observatori Publik Allgäu në Ottobeuren Gjermani. Duke përdorur ndriçimin nga celularët e tyre stafi përfitoi nga ekspozimi i gjatë i fotografisë për të vizatuar shkronjat “ESO” me dritë, ndërsa rrinin përballë observatorit. Majtas rrezes vertikale të lazerit mund të shihet Rruga e Qumështit. Afër horizontit mbi observator, mund të shihen gjurmët e pikëzuara të avionëve.Lazeri ka një rreze të fuqishme prej 20 vatësh, dhe për të mbrojtur pilotët dhe pasagjerët është krijuar një zonë ku ndalohet kalimi i avionëve rreth observatorit gjatë natës në orët e vrojtimit. Ky ndalim i trafikut ajror gjatë orëve të vrojtimit është krijuar nga Deutsche Flugsicherung (përgjegjëse për kontrollin e trafikut ajror në Gjermani).

Yjet drejtues të formuar me anën e lazerit janë yje artificialë të krijuar në atmosferën e Tokës. Lazeri ndez atomet e natriumit në shtresën e atmosferës në lartësinë 90 km duke krijuar një yll artificial, i cili mund të vëzhgohet me teleskop. Të dhënat e marra nga matjet e këtij ylli përdoren në optikën adaptuese për të korrigjuar efektin turbullues të atmosferës gjatë vëzhgimeve.

Në modelin e ri të ESO-s përdoret një lazer i fuqishëm, i cili lëshohet nga një një teleskop i vogël. Ai mund të montohet direkt tek teleskopi i madh. Ky koncept i cili ka marrë patentë dhe është licensuar nga ESO, do të përdoret edhe tek të katër njësitë e Teleskopëve Shumë të Mëdhenj të VLT-së. Ajo luan dhe një rol kryesor tek njësitë që do të përbëjnë Teleskopin e ardhshëm “European Extremely Large Telescope (E-ELT)”.

Në kohën e filmimit, njësia po bënte disa teste, përpara se të dërgohej në Observatorin e ESO-s në Paranal në Kili, shtëpia e VLT-së.

Lidhje


04 Shkurt 2013

Muzg në Observatorin e Paranal-it

Babak Tafreshi, një Ambasador Fotosh në ESO, ka kapur një imazh të bukur në Observatorin Paranal të ESO-s, të ndriçuar nga perëndimi i Diellit. Pamje të bukura dhe të qarta të qiellit si dhe kushtet atmosferike të jashtëzakondshme, kjo është një nga arsyet kryesore që ESO zgjodhi Paranal-in si vendndodhjen e Teleskopit Shumë të Madh (Very Large Telescope, VLT), për të ndërtuar konstruksionet e saj më të spikatura.

VLT-ja, e cila mund të shihet në majën e Cerro Paranal-it, maja më e lartë në imazh, me një lartësi prej 2600 metra, është observatori më i avancuar në botë që vëzhgon dritën e dukshme. Ai konsiston në 4 teleskopë njësi, secili me një pasqyrë parësore rreth 8.2 metra dhe katër teleskopë ndihmës nga 1.8 metra. VLT funksionon në gjatësinë e valës infra të kuqe dhe në dritën e dukshme. Nëpërmjet vëzhgimeve përparimtare, VLT ka fotografuar për herë të parë një ekzoplanet (shikoni eso0515) si dhe ka përcaktuar orbitat e yjeve rreth vrimës së zezë në qendrën e Galaktikës sonë (shikoni eso0846 dhe eso1151).

Gjithashtu në Cerro Paranal ndodhet Teleskopi Shumë i Madh i Studimit (VLT Survey Telescope (VST). Mbulesa e saj e vogël mund të montohet përpara një prej njësive të mëdha të VLT-së në majën e malit. VST-ja është shtesa më e fundit që është bërë në Paranal. Imazhet e saj të para janë publikuar më 2011 (shikoni eso1119). Ajo ka një pasqyrë primare rreth 2.6 metra, e cila e bën atë një nga teleskopët më të mëdhenj të dizenjuar në botë për të vëzhguar e studiuar qiellin në dritën e dukshme.

Një teleskop tjetër studimi në Observatorin Paranal është VISTA, teleskopi për astronominë që shikon dritën e dukshme dhe atë infra të kuqe, i cili mund të shihet në një majë tjetër mali më afër se Cerro Paranal. VISTA është teleskopi më i madh i studimit në botë, me një pasqyrë 4.1 metra ai punon në dritën me gjatësi vale pranë infra të kuqes. Ky teleskop ka filluar punën në vitin 2009 (shikoni eso0949).

Lidhjet


28 Janar 2013

Një objekt ndërgalaktik peshërëndë

Kjo fotografi tregon supergrumbullin e galaktikave Abell 901/902 – një bashkësi gjigande grupesh galaktikash të cilat janë mbledhur së bashku. Ajo përbëhet nga tre grupe galaktikash si dhe nga disa struktura gjatësore të përbëra nga galaktika, tipike për objekte të këtyre madhësive. Një grumbullim, Abell 901a, mund të shihet sipër dhe afër në të djathtë të yllit të kuq afër qendrës së fotos. Një tjetër Abell 901b, është më larg në të djathtë të Abell 901a, dhe pak më poshtë. Grumbulli Abell 902 është poshtë yllit të kuq, drejt fundit të fotos.

Supergrumbulli Abell 901/902 lokalizohet pak më shumë se 2 miliard vjet dritë nga Toka, dhe përmban qindra galaktika në një zonë me përmasa rreth 16 milion vite dritë. Për krahasim, Grupi Lokal i galaktikave – ku ndodhet dhe Rruga e Qumështit (Galaktika jonë) ndërmjet 50 të tjerash – ka përmasa rreth 10 milion vite dritë.

Kjo fotografi u mor nga Kamera Fotografuese me Fushë të Gjerë (WFI) e montuar tek teleskopi 2.2 m MPG/ESO, të lokalizuar në Observatorin La Silla në Kili. Duke përdorur të dhëna nga WFI dhe nga Teleskopi Hubble në hapsirë i NASA/ESA, në 2008 astronomët mundën të masnin në mënyrë të saktë shpërndarjen e lëndës së errët në këtë supergrumbull, duke treguar se grumbujt e galaktikave si dhe galaktikat individuale të cilat përbëjnë superstrukturën ndodhen midis grumbujve të mëdha me lëndë të errët. Për të bërë këtë, astronomët shikuan se si shtrembërohej drita, e 60 000 galaktikave të largëta, nga ndikimi gravitacional i lëndës së errët që përmban ky supergrumbullim, duke zbuluar mënyrën e shpërndarjes së lëndës së errët. Masa e 4 grumbujve më të mëdhenj të lëndës së errët të Abell 901/902 mendohet se është rreth 10 mijë miliard herë më e madhe se ajo e Diellit.

Vëzhgimet e treguara këtu janë pjesë e kërkimit COMBO-17, një kërkim i qiellit i ndërmarrë me 17 filtera të ndryshëm optikë duke përdorur kamerën WFI. Projekti COMBO-17 ka gjetur deri tani mbi 25 000 galaktika.

Lidhje


21 Janar 2013

APEX-i poshtë Hënës

Një tjetër natë me yje në rrafshinën Chajnantor në Andet Kiliane. Hëna në çerekun e saj të parë ndriçon fort në këtë ekspozim, duke shkëlqyer më shumë nga objektet qiellore që e rrethojnë. Megjithatë, për radioteleskopët si APEX (the Atacama Pathfinder Experiment), që shfaqet këtu, shkëlqimi i Hënës nuk përbën problem për vëzhgimet. Në fakt, as Dielli vetë nuk është shumë i ndritshëm në gjatësinë e valëve të radios, këto gjatësi vale nuk e ndriçojnë njëlloj qiellin, ky teleskop mund të përdoret edhe gjatë ditës, për sa kohë që nuk është drejtuar nga Dielli.

APEX është një teleskop me diametër 12 metra. Ai vëzhgon gjatësitë milimetrike dhe nënmilimetrike të valës së dritës. Astronomët duke vëzhguar me APEX mund të shohin fenomene të cilat janë të padukshme në gjatësi vale më të shkurtra të infra të kuqes ose të dritës së dukshme. Për shembull, APEX mund të shikojë tejpërtej reve të dendura ndëryjore të gazta dhe pluhurave kozmike, duke zbuluar rajone të fshehura, të formimeve të yjeve, të cilat shndërisin në këto gjatësi vale, por që nuk mund të shihen në infra të kuqe apo në dritë të dukshme. Disa nga galaktikat shumë të largëta dhe të hershme janë gjithashtu një objektivi perfekt për APEX. Për shkak të zgjerimit të Universit për miliarda vjet, drita e tyre është zhvendosur drejt zonës milimetrike dhe nënmilimetrike gjatësi vale këto që mund të shihen nga APEX.

APEX është një bashkëpunim me Institutin Max Planck për Radio Astronomi (Max Planck Institute for Radio Astronomy, MPIfR), Observatori Hapsinor Onsala (the Onsala Space Observatory, OSO) dhe ESO. Përdorimi i APEX-it  në Chajnantor i është besuar ESO-s.

Kjo pamje e mrekullueshme është kapur nga Ambasadori i fotove të ESO-s Babak Tafreshi. Ajo është një pjesë e një panorame më të madhe, pjesë të ndryshme të saj janë të disponueshme.

Lidhje


14 Janar 2013

ALMA, e vogël përpara majave të maleve

Me një shikim të shpejtë, kjo foto panoramike na tregon skenën me malet në pllajën Chajnantor të Kilit, të mbuluara me dëborë dhe akull të copëtuar mbi tokën shterpë. Majat kryesore nga e djathta në të majtë janë Cerro Chajnantor, Cerro Toco, Juriques dhe vullkani konik Licancabur (shikoni potw1240), mjaft mbresëlënëse! Gjithsesi, yjet e vërtetë të pamjes janë strukturat që mezi shquhen, tepër të vogla, në qendër të fotografisë, të cilat duken vetëm duke i parë me shumë vëmendje.

Këto struktura, të vogla në krahasim me malet fqinj, janë antenat që formojnë radioteleskopin shumë të madh “Atacama Large Millimeter/submillimeter Array” (ALMA). Ndërkohë mund të duket në këtë panoramë, grupi është aktualisht i përbërë nga një koleksion prej 12 antenash të mëdha me nga 7 metra në diametër secila, dhe kur të kompletohet, totali i tyre do të jetë 66, të shtrira në një hapsirë prej 16 kilometrash përreth pllajës. Ndërtimi i ALMA-s, pritet të mbarojë në 2013, por teleskopi ka filluar observimet  e fazës së parë të Shkencës së Hershme (Early Science), duke dhënë tashmë rezultate të pabesueshme (shikoni për shembull eso1239). Në momentin e fotografimit, shumë antena ishin bashkuar mbi pllajë.

ALMA, një pajisje ndërkombëtare astronomike, është një ortakëri e Europës, Amerikës së Veriut dhe Azisë Lindore në bashkëpunim me Republikën e Kilit. Konstruksioni i ALMA-s dhe punimet janë udhëhequr në emër të Europës nga ESO, në emër të Amerikës së Veriut nga Observatori Kombëtar i Radio Astronomisë (National Radio Astronomy Observatory, NRAO), dhe në emër të Azisë Lindore nga Observatori Astronomik Kombëtar i Japonisë (National Astronomical Observatory of Japan, NAOJ). Observatori i Përbashkët ALMA (The Joint ALMA Observatory, JAO) ofron drejtimin e unifikuar dhe menaxhimin e konstruksionit, punimet dhe komisionet e ALMA-s.

Lidhje


duke e shfaqur 21 tek 32 të 32
Bookmark and Share

Shih dhe