Gwiazdy obracają się wokół południowego bieguna niebieskiego podczas nocy w Obserwatorium ESO La Silla w północnym Chile. Niewyraźne fragmenty śladów po prawej pochodzą od Obłoków Magellana, dwóch małych galaktyk sąsiadujących z Drogą Mleczną. Kopuła widoczna na zdjęciu mieści w sobie 3,6-metrowy teleskop ESO oraz spektrograf HARPS (High Accuracy Radial velocity Planet Searcher), czołowego łowcę planet na świecie. Prostokątny budynek widoczny po prawej, na dole, skrywa 0,25-metrowy teleskop TAROT, przeznaczony do bardzo szybkiego reagowania gdy wykryty zostaje błysk gamma. Inne teleskopy w La Silla obejmują 2,2-metrowy teleskop MPG/ESO oraz 3,,58-metrowy Teleskop Nowej Technologii (NTT), pierwszy, w którym zastosowano optykę aktywną, czyli prekursora dla wszystkich współczesnych dużych teleskopów. La Silla była pierwszym obserwatorium ESO i nadal jest jednym z czołowych obserwatoriów na półkuli południowej.

Na polu poszukiwań odległych światów niewiele teleskopów odniosło tak duże sukcesy jak 3,6-metrowy teleskop ESO oraz szwajcarski 1,2-metrowy Teleskop Leonharda Eulera, które widać na zdjęciu.

3,6-metrowy teleskop jest domem spektrografu HARPS (High Accuracy Radial velocity Planet Searcher) o niepobitej precyzji, zdobywcy wielu rekordów na polu poszukiwań planet pozasłonecznych, w tym odkrywcy najmniej masywnej egzoplanety, a także najmniejszej do tej pory zmierzonej. Razem z HARPS, Teleskop Leonharda Eulera pozwolił astronomom na odkrycie, że sześć egzoplanet z większej próbki 27 krążyło po orbitach w przeciwnym kierunku niż rotacja ich gwiazd macierzystych - co przyniosło niespodziewane i poważne wyzwanie dla obecnych teorii powstawania planet.

Na wysokości 2400 metrów n.p.m. w południowej części chilijskiej pustyni Atakama, La Silla było pierwszym obserwatorium ESO. Oprócz 3,6-metrowego teleskopu posiada także Teleskop Nowej Technologii (NTT - New Technology Telescope) i 2,2-metrowy teleskop MPG/ESO, a także kilka narodowych i mniejszych teleskopów.