Silvie's Dagboek

[ Home | Living in Germany | Diving | Climbing | Hiking | Parachuting | South Africa | Garda | The 321 Party | Links ]

Om snel naar een bepaalde datum te gaan: klik in de kalender op de datum die je wilt lezen.
(Verjaardagen in donkerrood.)

AUGUSTUS 2001
1
2
3
4
5 Verrassing
6 Rotwand
7
8
9
10 Kreeftenfeest
11 Nieuwe wandelschoenen
12 Wendelstein
13
14
15
16
17 Papa & mama op bezoek
18 Pas op, mond dicht
19 ZwieselbergTommy
20 Woonruimte gezocht
21
22
23 Woonruimte gevonden
24
25 Deutsches Museum
26 Benediktenwand
27 Au
28
29
30
31

Week 1 in Duitsland

Deze week in Nederland: Kermis in Heesch en Schayk: geen oliebollen gegeten.

Zondag 5 augustus: Verrassing

Vandaag rijden de ouders van Roy (Tiny en Riet) en ik naar Garching. Om 6.00u opgestaan om Roy te verrassen, die vandaag rond 21.00u weer in Garching zal zijn, na een werkweek in La Silla, Chili. Wanneer we om 16.00u aankomen, blijkt Roy al thuis te zijn: hij had zich vergist in aankomsttijd.
's Avonds gaan we uiteten bij de Griek in Garching. Ik neem hier al nooit een voorgerecht, maar net als de vorige keren krijg ik mijn bord lang niet leeg. Wel weer twee glaasjes Ouzo op.

Maandag 6 augustus: Rotwand

Met Tiny en Riet wezen wandelen op een berg die Roy en ik al eerder hebben beklommen met Ton, Bianca, Martijn, Anke, Evelien en Erik toen die een weekend op bezoek waren. Dit keer gaan we echter een stuk verder en klimmen we naar het topje van de Rotwand (1885m).

Vrijdag 10 augustus: Kreeftenfeest

We zijn uitgenodigd voor een Zweeds kreeften-eet-feest bij collega's van Roy. Het is een internationale verzameling gasten met internationale drankjes en als gevolg daarvan internationale drinkliederen. Gezellig feestje, maar mijn lens verschuift ergens midden op de avond en ik krijg hem er niet meer uit.

Zaterdag 11 augustus: Nieuwe wandelschoenen

Een beetje uitgeslapen en daarna met de U-baan naar München om te winkelen. Ik heb nieuwe wandelschoenen gekocht en die gaan we morgen uitproberen.

Zondag 12 augustus: Wendelstein

Ondanks onze plannen om vroeg op te staan om te gaan wandelen, lukt het ons niet om voor 8.30u uit bed te komen. In Nederland waren zondagen altijd om uit te slapen en was het geen uitzondering als we om 12.00u nog niet uit bed waren. Het is vandaag mooi weer en daardoor erg druk op de weg. Iedereen lijkt met dit weer naar de bergen te willen en dus staan we al snel in de file. Om 13.00u kunnen we eindelijk aan onze wandeling beginnen. We worden nog vaak door andere wandelaars ingehaald; ik moet nog even oefenen (conditie opbouwen), voordat ik ook zo snel kan doorlopen. Bovenop de berg (1883m) is het druk (er is ook een kabelbaan, dus we zijn toch wel een beetje stoer, omdat wij het hele stuk hebben gelopen). Op weg naar beneden doen mijn voeten toch wel pijn. Mijn enkels blijken later ook een beetje opgezwollen en doen pijn, maar dat was niet zo erg. Ik heb ook al een hele tijd hoofdpijn, maar ik heb geen pijnstillers bij me. Op de terugweg in de auto weet ik niet wat ik moet doen om het uit te kunnen houden. Thuis kan ik eindelijk een pijnstiller nemen. Maar dan is het wachten tot het gaat werken en dat valt ook niet mee. Ik moet overgeven. Daarna douchen/in bad. Dat helpt goed en ik verbaas me weer over de werking van zo'n klein pilletje.

Week 2 in Duitsland

Deze week in Nederland: Barbecue bij Sandra en Piere.
Op 19 augustus wordt Tommy geboren (splinternieuw zoontje van Monique (nichtje) en Harry)

Vrijdag 17 augustus: Papa en mama op bezoek

De afgelopen twee weken heb ik aan onze homepage gewerkt. Ik vind het erg leuk om al die nieuwe dingen (HTML) te leren, maar nu is de site voorlopig wel af. Om 16.00u ga ik snel naar huis, want papa en mama komen vandaag op bezoek. Het gaat na de tweede chemokuur beter met mama dan na de eerste kuur en de reis is ook goed gegaan. 's Avonds gaan we uiteten bij de Griek. Ik heb me voorgenomen om de volgende keer om een kleine portie te vragen. Ik heb weer maar de helft op. Op mama's bord ligt een platvis, twee kreeftjes en enkele inktvisjes (ze is vegetarisch geworden op aanraden van een homeopaat). De kreeftjes en de inktvisjes vind ze niet lekker, het restaurant biedt daarom een extra visje aan (maar mama heeft geen honger meer) en korting op de rekening.

Zaterdag 18 augustus: Pas op, mond dicht

Bij een bezoek aan Garching, hoort natuurlijk ook een bezoek aan München. Eerst gaan we naar de 3D-film 'Tiefen der Meere', over de onderwaterwereld voor de kust van Calafornië. Volgens mama moest je af en toe je mond dicht houden, want anders zwommen de visjes zo naar binnen.
Voor een bierliefhebber zoals papa, hoort bij een bezoek aan München natuurlijk ook een bezoek aan het Hofbräuhaus. 's Avonds eten we thuis gebakken aardappeltjes, brocoli witvis en perzik/maracuja-yoghurt als toetje.

Zondag 19 augustus: Zwieselberg

Afgelopen week was mama wezen tennissen, dus vonden we dat we ook naar de bergen konden gaan. We zoeken een lage berg (1348m) uit met een kabelbaan. De kabelbaan blijkt een stoeltjeslift te zijn en dat is voor iemand met hoogtevrees (mama) ook best akelig. Bovenop de Zwieselberg hebben we een mooi uitzicht, o.a. op de Benediktenwand. We nemen ons voor om die volgende week te beklimmen.

Week 3 in Duitsland

Deze week in Nederland: Eerste werkdag van mijn zusje Evelien bij het Instituut voor Doven in St. Michelsgestel.

Maandag 20 augustus: Woonruimte gezocht

Roy vertelt me vandaag dat we volgende week maandag al uit ons appartement moeten (in plaats van 31 augustus). Op 15 september kunnen we in een nieuw appartement. We moeten dus snel iets tijdelijks vinden om te kunnen wonen. Een hotel is vrij duur en erg saai voor mij (zonder baan), bovendien kun je er niet koken, enz. Misschien is een camping een beter idee, maar de vraag is of er nog een caravan/tent vrij is, nu het nog vakantie is in Duitsland...

Donderdag 23 augustus: Woonruimte gevonden

Roy heeft een mailtje naar zijn collega's gestuurd om een tijdelijke woonruimte te vinden: bij zo'n internationale instelling zijn er regelmatig mensen naar het buitenland. We krijgen verschillende aanbiedingen, die we allemaal af moeten slaan, omdat we al een woonplaats hebben gevonden: ons eigen appartement. De persoon die de ESO-appartementen verdeeld, had niet begrepen dat we voor de periode van 20 augustus tot 15 september geen woning hadden, en kon regelen dat we nog even konden blijven. Wat een opluchting!

Zaterdag 25 augustus: Deutsches museum

Weer op de fiets naar München gegaan. Vijf uur lang hebben we door het Deutsches Museum geslenterd. Hier bleken onze interesses enigszins te verschillen en zo raakte ik Roy weer eens kwijt. Nadat ik een half uur bij de afdeling ruimtevaart had gewacht, kwam hij eindelijk bij dit afgesproken punt aan: hij had het niet kunnen vinden en vond het mathematische kabinet erg boeiend.
Op de terugweg hebben we een superlekker ijsje op en hebben we even naar surfers gekeken die om beurten op een waterval in de Isar balanceerden. 's Avonds bananenpannenkoeken gegeten.

Zondag 26 augustus: Benediktenwand

Om 7.15u opgestaan en dat op een zondag! We hebben voor vandaag de Benediktenwand uitgezocht. Om 10.00u staan we aan de voet klaar voor vertrek. Het eerste deel (wat ook met een kabelbaan kan) is zwaar: het is heet (+25 (C) en steil. Om 12.00u zijn we op de eerste top (1555m). We lopen verder en zien wel hoever we komen, want de top van de Benediktenwand is vanaf hier nog erg ver. Op een gegeven moment kunnen we kiezen: de gewone route of de route 'nur für Geübten'. We kiezen voor de tweede, via enkele andere toppen van de wand. Het is inderdaad vaak klimmen op handen en voeten: leuk en spannend, maar niet snel. Op één stuk is de wand zelfs verticaal en hangen we om beurten aan de rotsen. Bij iedere klim weten we zeker dat we op het hoogste punt zijn, maar dat valt tegen. Het is verder dan we denken, maar om 15.50u zijn we eindelijk boven (1801m). We kunnen niet lang van het uitzicht genieten, want we moeten nog terug voor het donker is. Na zes uur voornamelijk te hebben geklommen, ben ik hardstikke moe en kan me nog moeilijk concentreren. De terugreis lijkt dan ook niet sneller te gaan dan de heenweg, de makkelijke route is helaas ook niet korter. De schaduwen worden steeds langer en er is nog lang geen einde in zicht. Hoewel we nu vaker kunnen dalen, moeten we ook nog een paar keer flink omhoog. Ons eten en drinken is ook al een tijdje op; mijn energie is echt op. Maar omdat we echt geen keuze hebben, lopen (sjokken, klimmen) we door. Na een volgende top is er een berghut in zicht. Het geluk is nu aan onze zijde: ondanks dat het al 18.30u is, kunnen we hier nog wat drinken. Na een halve liter cola, een portie ijs en een half uur pauze is onze energie weer enigszins op peil. Het is nog steeds niet zeker of we het halen voor het donker is. Het is nog erg ver en het koelt ook al aardig af. We stellen ons een nieuw doel: in plaats van voor het donker, bij de auto terug te zijn, hopen we nu om voor het donker in het dal te zijn, zodat we over een verharde weg naar het startpunt van deze vermoeidende (en inmiddels pijnlijke) wandeling kunnen lopen. Gelukkig bereiken we de voet van de wand in de schemer en zijn we om 20.45u bij de auto. Zo moe als ik ben, weet ik niet meer hoe ik moet gaan zitten, maar na een wandeling van elf uur voel ik me een beetje trots: wat ben ik een bikkel!

Maandag 27 augustus: Au

Wat ben ik een watje! Er is geen lichaamsdeel dat niet pijn doet en echt fit voel ik me ook niet. Mijn voeten en enkels zijn dik en pijnlijk, er zit een soort van blaar op mijn hak, uiteraard heb ik een beetje hoofdpijn en ik heb overal spierpijn. Vandaag ga ik niet veel doen.