Zondag 18 augustus: Pogingen tot bergwandelen
We zullen eens zien of al die spieren die ik op Kreta heb ontwikkeld van pas komen bij het wandelen. Daarom geen watjes berg: voor vandaag staat de Benediktenwand weer op het programma (de vorige keer duurde die wandeling bijna elf uur). Maar om het niet te saai te maken, proberen we het nu van de andere kant. Als we op de parkeerplaats arriveren hebben we al een kwartier voorsprong op de vorige keer (nu vertrekken we om 9.45u).
Poging 1: Omdat we twijfelen aan de aanwezigheid van een pad, omdat de bergwand vanuit deze zijde erg steil is, kiezen we voor het breedste pad. Die loopt helaas dood. Da's dus jammer, want zo verlies je kostbare tijd. Jammer maar we moeten terug.
Poging 2: Het tweede pad, aan het begin van de route, is een stuk smaller en loopt dus ook al snel over in een drooggevallen rivier. Maar omdat we nu toch echt verder willen, proberen we de rotsachtige rivier te beklimmen in de hoop een nieuw pad te vinden. Helaas, natuurlijk wordt het steeds steiler en steiler (wat wel leuk is om te beklimmen, maar op een gegeven moment toch wel iets te gevaarlijk steil) en moeten we dus wel omdraaien. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar we hadden geen andere keus.
Poging 3: Terug naar de parkeerplaats dus. Het is inmiddels al weer 12.00u dus een echte bergbeklimming kunnen we wel vergeten. Dan zien we plotseling bordjes met een wandelroute voor Herzogstand. Ook die hebben we al eerder beklommen, maar van deze kant nog niet. Om 14.15u zijn we bij de Herzogstand Hutte, waar we omdraaien om weer terug te wandelen. Het topje naar het kruis ziet er uit als een Lemmings-optocht, dus die slaan we maar een keer over). Om 15.45u zijn we dan weer terug bij de auto. En hebben we er toch weer een leuk wandelingetje opzitten.
|
