Vanavond zijn we uit wezen eten met twee collega's van Roy (Lex en Arjan) uit Amsterdam. We wisten nog een afgelegen Italiaans restaurantje, waar het eten heel goed zou zijn. Dat wilden we wel uitproberen. Het restaurant blijkt een omgebouwde schuur te zijn. Dat wordt ons duidelijk (zichtbaar en ruikbaar) als we onze jassen weghangen in de ruimte achter de eetzaal. Het damestoilet blijkt multi-functioneel: er staat namelijk ook een wasmachine. Bij het bestellen van onze maaltijd, blijken de gerechten die wij hadden gekozen toevallig allemaal op te zijn, dus bestellen we maar wat anders. Ik neem een zwaardvis (spannend...), want Arjan zei dat die erg lekker is. Hoewel de zwaardvis een zeer sterke vislucht verspreidt, smaakt ie erg lekker. EN: Er past nog een toetje bij. We vragen naar de kaart, maar krijgen daarbij het bericht dat er al een paar toetjes op zijn. Op de kaart staan er drie, en na wat doorvragen blijken er alleen nog profiterolles te zijn (maar dat vind ik niet erg!). Die nemen we dan dus ook. Iedereen heeft drie profiterolletjes op z'n bord, behalve ik. De ober legt uit dat ze op waren (!). Maar twee profiterolletjes zijn voor mij ook genoeg. Vooral omdat er wat extra slagroom en chocolade mousse bij zit. Hmmmm....
Zondag 9 december: Lunch en Gluhwein
| Iets voor 12.00u staan we bij de opper-telescoop-meneer Proff. Paresce op de stoep. Hij is Roy's begeleider bij ESO. Vandaag heeft hij wel tijd om een aantal van zijn studentjes ed. uit te nodigen voor een lunch bij hem thuis. We moeten ons vaak voorstellen aan nieuwe (meest Italiaanse) gasten en na een tijdje merkt de (lieve) vrouw van de proffesor dat Roy en ik geen broer en zus zijn. De lunch smaakt goed (vooral de toetjes, dat heeft geen uitleg nodig) en we gaan nog even wandelen in de Englischer Garten (enorm park in Munchen). Het is ijskoud (had ik toch maar een dikkere broek aan gedaan, m'n kont en benen zijn bijna bevroren) dus ik ben blij als ik Roy's mok Gluhwein vast mag houden. Zelf lust ik dit drankje niet. Dankzij de dikke walm van Gluhwein die tussen de gezellige kerstkraampjes hangt, heb ik al genoeg gehad.
| Week 17 in Duitsland
Deze week in Nederland: Uitslag scan Riky: De tumor is dit keer niet kleiner geworden. Het ziet er uit zoals de vorige keer. Over drie maanden wordt de volgende scan genomen.
| | |
