[ Home | Living in Germany | Diving| Climbing| Hiking| Parachuting | South Africa| Garda | The 321 Party | Links ]


Silvie gaat voor drie maanden naar Kreta om daar te werken bij het duikcentrum Scuba Kreta. Ondertussen probeert ze daar ook haar Medic First Aid, Rescue Diver en Divemaster brevet te halen.

Koudwatervrees?
Eerste weekje Kreta.
50 duiken!
Nieuw Record!
Alles uit ...
Bont en blauw.
Studeren en feesten.


Koudwatervrees?

13-05-02 Het water is nog ijskoud. Ik draag een shorty en een lang pak daarover en ik bibber nog iedere keer. Maar het gaat warmer worden. Vandaag (de eerste dag) twee duiken gemaakt. Een shore dive en een boat dive. Het is hier onderwater erg 'niet zo mooi'. Voor de onderwater natuur hoef je hier niet te komen. Ik vond Frankrijk zelfs mooier, denk ik. Ik moet nog wel wennen. We gaan trouwens niet diep. Het huisrif (maar het is natuurlijk geen rif) is maximaal een meter of 15. Maar ik ga hier vast veel leren en daar gaat het toch om. En bovendien is het gratis. Leuk toch.

Het appartement is super-niet luxe. Ik heb wel een leuk huisgenootje, maar die gaat morgen vroeg alweer. Het eten is niet goed (elke dag friet en een stuk vlees of pizza, ofzo, en met een beetje geluk een salade), niet erg afwisselend, wel gratis. Op zondag zijn we altijd vrij en gisteren hebben we dan ook uit gegeten. Naast mijn huisgenootje zijn er nu 3 duikleraren (of hoger), die op de duikschool werken. En dan ben ik er nog. Misschien komen er later in het seizoen nog meer. Het gaat nog wel erg druk worden, zo druk, dat je niet meer steeds in en uit je pak kunt en niet tussen de duiken door kunt eten. Maar dat laatste vind ik wel erg belangrijk (maar misschien gaat het duiken straks zo gemakkelijk, dat ik niet steeds zo'n honger heb).


Eerste weekje Kreta.

Het weer is inmiddels wat beter geworden en ik ben ook al een beetje bruiner. Je kunt wel zien dat ik meestal een duikpak draag, want mijn handen en voeten zijn wat bruiner dan de rest (ik heb nog erg witte benen). Ik heb inmiddels 9 duiken gemaakt (voornamelijk het huisrif), maar vrijdag zijn we naar een neergestortte Messerschmidt gedoken. Dat was wel leuk om te zien. Ik heb ook wat informatie gehad over de cursus Rescue duiken, dat gaat nog erg zwaar worden. Het gaat ook nog ontzettend druk worden hier, dus ik gebruik nu vooral de duiktijd om te oefenen. En om spierballen te kweken (wat al een beetje gelukt is!!). Gisteren avond heb ik mijn eigen vinnen en laarsjes gekocht, nu kan ik tenminste fatsoenlijk met een duikuitrusting lopen en krijg ik niet meer z'on koude voeten in het water.

Vanavond ga ik weer verhuizen (waarschijnlijk, tja, niets is hier zeker) en dan voor het laatst. Ik ga naar een kleiner dorpje, dat wel wat gezelliger is. Ik word van en naar mijn werk gebracht, dus dat is wel handig. Later krijg ik er ook nog een huisgenootje bij (maar wanneer??).

My appartement My bedroom


50 duiken!

02-06-02 Al 3 weken op Kreta. Ik heb inmiddels 50 duiken gemaakt! Mijn spierballen zijn alweer verder ontwikkeld en zelfs mijn onderarmen zijn wat dikker. Kun je het je voorstellen: Silvie met sterke armen? Ik zal ze nodig hebben tijdens het hoogseizoen en voor mijn Rescue Cursus. Ik heb op de duikschool nu al zelf theorie gegeven aan mensen die voor het eerst komen duiken en de uitleg gegeven bij de oefeningen die ze in het zwembad moeten doen. Omdat het nu nog niet zo druk is hebben we ook veel geklust op de duikschool. Laatst heb ik een duik gemaakt, waarbij ik even getest werd. Ze hadden toen bijv. mijn luchtfles onder water dicht gedraaid, zonder dat ik dat wist. Dat was wel raar, want het duurde even voordat ik begreep wat er aan de hand was. Hoewel ik dus echt geen lucht meer had, bleef ik gelukkig erg rustig. Daarna zijn ze expres bij mij weg gezwommen (ik leidde de duik, om te leren navigeren). Toen ik dus omkeek, zag ik ze niet meer achter mij. Gelukkig waren ze nog wel in zicht en kon ik ze weer terug halen. Ik leer dus nog veel tijdens de duiken.

Ik ben inmiddels ook verhuisd naar een lekker rustig maar gezellig dorpje (Analipsi). Het ligt wel wat verder van de duikschool af en daarom heb ik een fiets gekocht. Mijn nieuwe collega uit Belgie heeft ook een fiets gekocht en we fietsen dan samen naar het werk en terug. Op het moment zijn ons pap en mam, tante Mieke en ome Nico, tante Jos en ome Willie hier en logeer ik bij hun. Met mama ging het in het begin nog niet zo goed (haar galbuisje was weer afgesloten, en daar hebben ze in Nederland nog een nieuwe ingezet, vlak voor ze naar Kreta kwamen). Ze is snel moe en ze heeft soms nog veel pijn. Gelukkig lijkt het nu toch wel beter te gaan. Hopelijk komt ze hier weer tot rust (na al die snelle ziekenhuis bezoeken). Verder is het wel erg gezellig en hun appartement is ook een stuk dichter bij mijn werk. Als ons pap en mam enzo weer weg zijn, komt Roy waarschijnlijk meteen, dus ik hoef me voorlopig niet te vervelen (note from the editor: stimmt!).

Willy, Mieke, Nico, Jos, Cor, Riky


Nieuw Record!

24-06-02 Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen, maar Roy heeft me de afgelopen twee weekjes in mijn vrije tijd wel bezig weten te houden. Ik heb in de tijd dat Roy hier was nog veel gewerkt, dus veel vrije tijd hadden we helaas niet. Zelfs op een van de vrije zondagen heb ik moeten werken. Roy is toen met Fillip (mijn belgische buurman) gaan snorkelen vlakbij het voormalige lepra-eiland Spinalonga, waar ook een deel van een oude stad onderwater ligt. Ik moest toen meeduiken bij een Rescue duik en ik mocht het bewusteloze slachtoffer spelen (zie
Diving-with-richard.com (Holidays, Crete 2002)). Dat was hardstikke leuk. Iedereen was buiten adem (behalve ik) en de hotelgasten waren wel geschrokken. Daarna zijn we wat rond gaan rijden op Lassithi (hoogvlakte), een grotje bezocht en uit gegeten. We hebben inmiddels wat connecties hier, waardoor er hier en daar wat van de prijs afgaat. Sommige grieken zijn echt heel aardig en onthouden ook heel snel iemands gezicht. De volgende keer dat je weer ergens komt, word je dan heel hartelijk begroet. Gisteren hebben we een strandwandeling gemaakt en hebben we ook nog even in de zee gezwommen. Helaas ben ik toen ook nogal verbrand en dat heb ik vandaag (in mijn duikpak) wel gemerkt.

Ik heb inmiddels weer wat meer ervaring met het duiken opgedaan. Ik heb al wat meer mensen de zee ingenomen die voor het eerst komen duiken. In het begin 1, maar ik heb er ook al een keer twee meegenomen. Dat was wel erg lastig. Je moet deze duikers aan de achterkant van de fles vasthouden (want ze mogen niet zelfstandig duiken) en je moet er ook voor zorgen dat er niet teveel of te weinig lucht in hun vest zit (zodat ze niet te snel stijgen of dalen). Dat is het lastige, want in elke hand de kraan van de fles en ook nog de inflator-slang, dat past bij mij eigenlijk nog niet. Dat moet ik nog wel oefenen.

Vandaag heb ik wel een heel mooie duik gemaakt. Ik ben met de boot meegegaan naar het eilandje Dia, dat voor de kust bij Iraklion ligt. Daar gaan we alleen met ervaren duikers heen en alleen als het weer goed is. Vandaag was dat dus het geval. Het water was kristal helder en ik heb weer eens wat vissen gezien van een wat normaler formaat (hier in de middellandse zee zijn de meeste vissen een paar maatjes kleiner dan bijv. in de Cariben). Een enorme baars, een mooie kreeft, een schorpioenvis en een grote naaktslak (ong. 7 cm. breed). Dia is ook de enige plek waar je hier in de buurt wat dieper kunt duiken. Ik ben vandaag op een diepte geweest van 39 meter en dat is een nieuw record voor mij. Het was beneden wel erg koud. Je voelde dat het water echt verdeeld is in laagjes met verschillende temperaturen. Het was voor mij een aangename duik en ik had aan het einde ook nog vrij veel lucht over (en dat is een goed teken).

On Sunday, we had breakfast with the neighbours Manolis made us the best pita gyros


Alles uit ...

06-07-02 Alweer enkele duikjes verder, maar niet meer zoveel als in het begin. Over het algemeen houd ik me veel bezig met het Discover programma (mensen die voor het eerst duiken) en met de equipement room. Vandaag waren er 's middags geen duikers, dus zijn we door Marc (instructeur) in het zwembad getest op onze vaardigheden. Op de bodem van het diepe zwembad (3m) moesten we onze duikuitrusting compleet uitdoen. Eerst het masker - en omdat ik lenzen heb (en wil houden) moest ik vanaf dat moment mijn ogen dicht houden - dan de vinnen, dan het duikvest en tenslotte ook nog de loodgordel die je beneden moet houden. Vanaf het moment dat je de tank (ong. 18 kilo) van je rug haalt, wordt het al moeilijk om in balans op de bodem te blijven. Terwijl de tank op de grond ligt en jij langzaam je evenwicht kwijt raakt, moet je toch maar zorgen dat je je ademautomaat in je mond houdt. Natuurlijk moet je alle spullen stevig vast houden, want in een realistische situatie zouden die anders wegstromen. En dan moet nog de loodgordel af. Ik had een dik pak aan, waardoor je goed kunt blijven drijven en dus veel moeite moet doen om onder water te blijven (vandaar ook de loodgordel, in mijn geval nu 6 kilo). Je kunt je waarschijnlijk wel voorstellen dat het een heel gevecht was om die spullen ook weer (blindelings) aan te doen. De tweede keer ging het al een stuk beter. Daarna hebben we nog een spelletje gedaan: een soort stoelendans onder water; niet met stoelen, maar met ademautomaten. Dat was wel een leuk spelletje, maar je moet wel goed je adem in kunnen houden. Ook is er weer nieuw personeel gearriveerd, terwijl het hoogseizoen nog niet echt wil beginnen. Ach ja, ik vermaak me wel.

Harbor at the divingcentre Office of divecentre



Bont en blauw.

25-07-02 Op het moment ben ik erg moe. Het seizoen is eindelijk begonnen en we hebben bijna elke dag ruim 30 discover-duikers. Op het moment geef ik samen met instructeur Rob een Open Water cursus aan 3 duitse meisjes (Rob spreekt nauwelijks duits). En tenslotte ben ik volop bezig met de Rescue Cursus. Maar dat is echt ontzettend zwaar en ik ben nog niet helemaal overtuigd dat ik dat ga halen. Ze zijn hier erg streng, maar dat is natuurlijk ook wel goed. Je moet het natuurlijk wel kunnen als ze het brevet uitschrijven. Door al het gesjor (als redder, maar ook als slachtoffer) zit ik onder de blauwe plekken. Gelukkig vallen ze niet zo op, omdat ik al aardig bruin ben. Zo had ik gisteren de hele dag een kort pak aan (ja, het is al redelijk warm), maar dat kun je de komende dagen dus nog duidelijk zien. Mijn buik is nog steeds erg wit, die moet dan maar in Italie bij kleuren. Verder is het hardstikke gezellig. Ik heb nu toch een huisgenootje gekregen: Simone uit Nederland. Zij heeft haar Rescue al in Nederland gehaald, dus die heeft geluk gehad, die hoeft zich nu met die hitte niet uit te sloven.

Ik heb al erg veel zin om terug te gaan naar Duitsland, dan naar Italie (met Eef en Erik) en dan naar Nederland te komen. Maar van de andere kant heb ik mijn tijd hier ook hard nodig. Mijn EHBO haal ik wel, daar heb ik alle vertrouwen in (hoewel we daar nog niet aan begonnen zijn, vanwege het lesmateriaal dat nog niet binnen is. Tja het is echt Griekenland). En als ik mijn Rescue haal, dan moet ik ook mijn Divemaster proberen te halen. Vandaar dat ik nu elke avond in de boeken zit. Ik vermaak me kostelijk. Iedereen de groetjes en tot binnenkort!


Studeren en feesten.

11-08-02 De laatste paar weken op Kreta staan vooral in het teken van studeren. Met dank aan de Griekse mentaliteit heb ik in de laatste week (maandag t/m donderdag) van 19.30u tot 21.30u de cursus Medic First Aid. Daarna moet ik hard studeren in mijn Divemaster boek (dat ik woensdag heb gekregen) en even door moet lezen voor het examen dat ik dan zaterdag heb. Mijn examen van Rescue was op vrijdag, maar daar had ik al een maand eerder voor geleerd. Ik heb dus een aantal lange nachten achter de rug.

De nachten in Chersonissos kunnen ook lang zijn. Het werd ook wel eens tijd om het bruisende nachtleven van dit vakantie-oord eens nader te bekijken. Daarom hebben we ons maar eens een zaterdag nachtje (zondag is onze enige vrije dag) aan het feestgebeuren toegevoegd. En dat beviel me zo goed dat we op mijn laatste avond nog maar eens een keertje zijn gegaan. Even vieren dat ik mijn brevetten heb gehaald. De volgende dag afscheid genomen van mijn collegaatjes en buurtjes door nog een laatste Chicago (chocolade-ijs) te eten bij onze stamkroeg in Analipsi. Nu weer terug naar Duitsland, waar Roy al op me wacht...

My favorite icecream: the last one! Goodbye at the airport


In totaal heb ik 54 duiken in Kreta gemaakt, waarvan de meeste op het huisrif van het Nana Beach Hotel. De maximale diepte is op de meeste duikstekken ongeveer 15 meter. De uitzonderingen zijn "de Messersmidt" (23m) en het eiland Dia (42m). De onderwaterwereld is niet echt geweldig, maar af en toe zag je octopussen, vuurwormen, kleine schorpioenvissen, kleine papegaaivissen, zeesterren, murenes, monniksvissen, kardinaalsvissen en baarzen.

Wil je meer weten over de duikschool waar ik heb gewerkt, kijk dan op de site van Scuba Kreta.
Scuba Kreta Logo