Silvie's Dagboek

Voor dit weekend is er slecht weer voorspeld, dus we gaan niet wandelen in de bergen. De vraag is: "Wat zullen we dan wel gaan doen?" Daarom gaan we naar de film in München (De film Blow is wel geinig). Hiervoor gaan we eten in de pizzeria "Lago di Garda". (Niet lang geleden zaten we daar nog in het echt, maar nu moeten we het met een pizzeria doen, terwijl het buiten regent).

Zondag 2 september: Ik verveel me

Dit lijkt wel een ouderwetse zondag: uitslapen tot laat, Formule 1 kijken en wat eten. Een beetje saai is het wel, maar dat is niet erg als je het de rest van de week druk hebt. Maar ik heb het niet druk, ik verveel me. Gelukkig komt Roy op het idee om Java (programmeertaal) op mijn laptop te zetten, zodat ik die taal kan leren. Dat lijkt me wel leuk.

Week 5 in Duitsland

Deze week in Nederland: Corinne en Bjorn zijn verhuisd.

Vrijdag 7 september: Roy jarig

Een verjaardag begint natuurlijk met kadootjes in bed. Roy krijgt Lord of the Rings, van Tolkien. Een tijdje voor zijn verjaardag hebben we The Hobbit en The Silmarillion (ook van Tolkien) aangeschaft. Nu kunnen we flink gaan lezen, want in december komt het eerste deel van the Lord of the Rings uit op film. Voor het ontbijt haal ik croissantjes en broodjes bij de bakker. En hoewel ik twee gewone croissantjes bestel, krijg ik twee chocolade croissantjes met een laagje poedersuiker erover ( kun je soms aan mijn gezicht zien dat ik van zoet houd?). 's Avonds gaan we met een groep collega's van Roy uiteten in Garching.

Zondag 9 september: Programmeren

Vanaf de tweede helft van de week heb ik geprobeerd Java te leren. Soms gaat het goed, soms gaat het minder. Er worden miljoenen nieuwe termen en begrippen op me afgevuurd en ik begrijp meestal niet waar het over gaat. Ik leer liever door wat uit te proberen. Maar soms weet je niet hoe je een opdracht aan de computer moet uitleggen. Zo ben ik bijvoorbeeld een halve vrijdag en een hele zaterdag bezig geweest om de computer uit te leggen dat ik een plaatje wil laten zien, nadat ik op een button heb geklikt. En vandaag is het eindelijk gelukt! Ik ben erg blij en een beetje trots (ben ik nu een nerd?).
Over een week wonen we al in het andere appartement. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan, want we hebben nog geen meubels. Ik ben blij dat we wel pannen, bestek, glazen, borden, een matras en beddegoed hebben, maar we hebben nog geen stoelen/bank en tafel. Ook weet ik niet of er daar een koelkast is. Al onze spullen staan nog in Nederland...
Om me even van de computer vandaan te halen, gaan we nog uit eten bij de Griek in Garching. OK, ik had me voorgenomen om een kleine portie te vragen, maar dat was ik vergeten. Ik nam wel een gerecht dat me kleiner leek: ik heb de helft weer moeten laten staan.

Week 6 in Duitsland

Deze week in Nederland: Martine wordt maandag 24. Mama moet woensdag een scan laten maken om te zien of de chemokuur heeft geholpen. Volgende week de uitslag.

Woensdag 12 september: Begin WOIII?

Om 16.08u zet ik de tv aan, want op de radio zeiden ze iets over een vliegtuig dat in het World Trade Center zou zijn gevlogen, of zo iets. Dit klinkt wel erg bizar, maar als het zo erg is als ik denk (en dat kan bijna niet anders) dan moet het ook wel op de tv zijn. Ik heb nog maar net de tv aan en begrijp nog maar amper wat er aan de hand is of het tweede vliegtuig crasht in de tweede toren. Ik probeer Roy te bellen, maar kan hem niet bereiken, omdat hij net verhuist is naar een andere kamer. Gelukkig belt hij later zelf en ik tril helemaal als ik uitleg wat er is gebeurd. Hij wil het natuurlijk niet geloven en ik houd de telefoon voor de tv. Inmiddels is er ook een vliegtuig neergestort in het Pentagon en er blijkt nog een vliegtuig kwijt te zijn. Dit is groot, dit is akelig en dit heeft grote gevolgen.

Vrijdag 14 september: Ontdekking?

Gisteren zijn we uit wezen eten in München met Roy's begeleider (Prof. Rens) die even op bezoek was in Garching. Roy heeft de laatste keer dat ie moest waarnemen (sterrenkijken) iets raars en onverklaarbaars gevonden en daarover wordt de laatste dagen wild over gediscussieerd. Ik vind dat wel spannend: misschien heeft ie wel iets nieuws ontdekt. Maar Rens en Roy vinden het alleen maar lastig. Ze kunnen het namelijk niet negeren en doen alsof ze het niet hebben gezien. Ze moeten er een artikel over schrijven als het 'iets' is. Maar als ze dat doen, dan moeten ze ook een verklaring geven voor dit rare verschijnsel en die weten ze niet.
Vandaag zijn we weer gaan uit eten in München. Dit keer om afscheid te nemen van Joel (collega van Roy, van wie wij het appartement overnemen). Morgen verhuizen!

Zaterdag 15 september: Verhuizen

's Morgens moeten we nog de laatste spullen inpakken, maar om het een beetje overzichtelijker te maken rijden we alvast met de auto naar het nieuwe appartement om daar al een lading rotzooi te deponeren. Als we daar zijn, komen we erachter dat we allebei zijn vergeten om de sleutel mee te nemen. Gelukkig is dat nu niet erg en loop ik terug om de sleutel te halen. (Ik ben al eens vaker de sleutel vergeten met verhuizen. In Haarlem was dat, en toen hadden we geen tijd om terug te rijden, want we moesten op tijd weer in Heesch of Schayk zijn. We zouden dus alleen maar binnen kunnen als de eigenaresse thuis zou zijn, maar we konden haar niet bellen, omdat haar telefoonnummer in ons appartementje lag. Gelukkig was ze thuis.) Omdat Joel nog bezig is om zijn spullen uit de flat te halen, helpen we hem eerst maar even (niet dat ie niet genoeg hulp heeft (al 6 mensen), maar de lift is tijdens dit uitruimen geblokkeerd. Daarna gaan we verder met onze spullen. Op het laatst zijn mijn armen moe van het dragen en mijn benen moe van alle trappen. Maar alles is er. Nou ja, alles? We hebben nog geen meubels, die staan nog in Nederland. Het is inmiddels 13.30u en we hebben afgesproken dat we om 17.00u in Munchen zijn bij de bioscoop. Misschien kunnen we voor die tijd nog wat meubels vinden. Na even zoeken, komen we bij de Ikea terrecht. Daar kopen we een eettafel en twee stoelen (meer past ook niet in de auto). Thuis snel in bad gegaan (we hebben nog geen douchegordijn) en naar de bios. We gaan naar AI. Het is een verschrikkelijke film en ik ben helemaal down en geshokkeerd als we de zaal uitlopen. Dit was echt de verkeerde film na wat er woensdag allemaal is gebeurd. Na de film met z'n alle pizza gegeten.

Zondag 16 september: Ons nieuwe appartement.

Vandaag kunnen we beginnen met uitpakken en opruimen. Het is natuurlijk een grote bende, want gisteren hebben we geen tijd gehad om iets op te ruimen. En raad eens wat we hebben… Een echte inloop-kast!! Al onze kleren en schoenen en beddegoed en alles past er in. Het appartement heeft helaas ook enkele duidelijke nadelen. Er ligt bijvoorbeeld een ontiegelijk besmettelijke vloerbedekking en er zitten nu al vlekjes in. Als je dit appartement uitgaat moet je de muren opnieuw schilderen en de vloerbedekking reinigen. Nog een nadeel: er is geen raam in de keuken. Ik was al blij dat er een afzuigkap was, maar die zijn hier niet zoals ik in Nederland gewend was. De afzuigkap is namelijk niet naar buiten toe aangesloten (de vieze lucht komt er aan de bovenkant gewoon weer uit). Na een beetje koken is de keuken een grote, stinkende walm en het is er heet. Je kunt ook niet de deur open zetten, want die gaat naar de kamer en daar slapen we ook in. Verder is het wel leuk.

Week 7 in Duitsland

Deze week in Nederland: De uitslag van de scan van mama: heeft de kuur effect gehad?
Feestje van Paula (+ Paula verliest een stukje uit haar geheugen).

Maandag 17 september: Goeiemorgen

Het appartement heeft nog een nadeel: het ligt aan een drukke weg ligt. Dat betekent dat er vanaf een uur of 6 veel vrachtwagens en ander verkeer langs komt. Schuin onder ons is de supermarkt en die is ook al vroeg wakker. Wij dus ook.

Dinsdag 18 september: Goed nieuws uit Nederland

Het gezwel is kleiner geworden!! Wat een opluchting.

Donderdag 20 september: Frustrerend

Al weken wacht ik op een telefoontje van het uitzendburo. Ze wisten wel een baantje voor mij, waarbij mijn gebrek aan duits-kennis geen onoverkomelijk bezwaar zou zijn (bij een internationaal bedrijf), maar de contactpersonen van dat bedrijf bleken steeds nog op vakantie te zijn. Vanmorgen werd ik dan eindelijk gebeld. Helaas zochten ze toch wel iemand die goed duits kon (ze hadden hiervoor ook iemand gehad die niet goed duits kon en dat bleek toch wel lastig). Het uitzendburo zou dus weer verder gaan zoeken. Mijn zelfvertrouwen wordt hierdoor niet gestimuleerd. 's Middags heb ik een gesprek om me in te schrijven voor een cursus duits, die in oktober begint eindelijk). De vrouw die me helpt om de goede cursus te kiezen, zegt dat ik al goed duits spreek (hihi, dat had ik wel even nodig).

Zondag 23 september: HAHA, Oktoberfesten

En nu wil ik het wel eens in het echt zien, de Oktoberfesten. Elke dag zijn ze al op de tv en ik zie er nog niet echt de lol van in. Je ziet enorme tenten, met daarin bankjes en tafeltje en dronken mensen. Verder niks. Oja, je kunt ook een mooi mobieltje winnen. Leuk! We stappen uit de U-bahn en volgen de traditioneel gekleedde lui naar de Wies'n (de feestwei). Wauw, er is hier een enorme kermis met de leukste attracties die er bestaan. Ik zal je wat over de allerleukste attractie vertellen. Dat was met afstand de Münchner Vogelpfeifer. Die kan heel goed vogeltjes nadoen. Leuk he? En als je het heeel leuk vindt, dan kun je zijn cd kopen. Dat is toch een goede reden om de Oktoberfesten te bezoeken, of niet dan. In de tenten zag het er trouwens hetzelfde uit als op de tv, alleen heb je er hier de reuk bij.
Om af te koelen gaan we zwemmen in het Olympia Park. Het is een lekker groot zwembad en het is er ook behoorlijk rustig. Ideaal dus om een beetje sportief te doen (en dat kan bij mij geen kwaad). Ik zou dit vaker moeten doen, maar mezelf kennende zal het er vast niet van komen.

Week 8 in Duitsland

Deze week in Nederland: Ons mam is nog weer een kilo aangekomen en ze gaat weer regelmatig tennissen (chemokuur 4).

Vrijdag 28 september: Zwemmen

Vandaag voel ik me sportief en ik ga op de fiets naar de Olympia Schwimmhalle, zwem daar 2,5 km en fiets weer terug naar huis. Daarna ben ik een beetje moe.

Zaterdag 29 september: Krater

Vandaag wordt het mooi weer, dus gaan we maar weer eens wandelen. Ik zoek een plekje uit op de kaart met wel 2 sterren! Dat betekent dat het er heel mooi moet zijn, want 2 sterren worden niet zo vaak gegeven, zelfs niet aan de Benedictenwand. Het is helaas wel een stukje verder rijden (ong. 2 uur), maar je moet wat over hebben voor 2 sterren. Op de uitgekozen plek was 50 miljoen jaar geleden een grote meteoriet ingeslagen (1 km doorsnee en een kraterdoorsnee van 30 km). 's Morgens gaan we het museum bezoeken en daarna gaan we in het gebied wandelen.
Het museum in Nordlingen blijkt niet al te spectaculair te zijn en de omgeving ziet er ook niet echt interessant uit. Toch wagen we een poging om te gaan wandelen: een keer geen bergen (want in de krater is het nederlands plat, en de kraterwand is nederlands hoog), maar er zijn hier en daar wel wat bossen. De wandelpoging eindigt in niets: binnen een uurtje zitten we weer in de auto. Gelukkig is het nog niet zo laat en zijn we nog voor sluitingstijd bij de Ikea (voor de derde keer op rij dat we op zaterdag de Ikea bezoeken). Daar vinden we eindelijk douchegordijnhaakjes, waar Roy al de hele week op wachtte. (Wat was ie vorige week toch blij dat we een douchegordijne en stang hadden gekocht, zodat ie eindelijk gemakkelijk kon douchen... tot ie zag dat we geen haakjes hadden.)