Planeta pozasłoneczna okrążająca gwiazdę, która przybyła do naszej Drogi Mlecznej z innej galaktyki,
została wykryta przez europejski zespół astronomów.
Ta planeta typu jowiszowego jest szczególnie nietypowa,
gdyż okrąża gwiazdę będącą blisko końca swojego życia
i może zostać przez nią pochłonięta,
ukazując jaki los może czekać nasz własny układ planetarny.
w odległej przeszłości.
To jest ESOcast!
Najnowsze badania naukowe oraz codzienna praca w ESO,
Europejskim Obserwatorium Południowym.
Eksplorowanie najdalszych granic z naszym gospodarzem Dr J a.k.a. dr Joe Liske.
Cześć, witam w ESOcast.
W tym odcinku dowiemy się w jaki sposób akt galaktycznego kanibalizmu
sprowadził planetę z innej galaktyki w zasięg astronomów.
Astronomowie odkryli już prawie 500 planet
krążących wokół gwiazd w naszym kosmicznym sąsiedztwie,
ale nie potwierdzono istnienia żadnej poza granicami Drogi Mlecznej.
Teraz jendak planeta o masie co najmniej 1,25 razy większej niż masa Jowisza
została odkryta w pobliżu gwiazdy o pochodzeniu pozagalaktycznym,
pomimo, że obecnie gwiazda znajduje się wewnątrz naszej własnej galaktyki.
Gwiazda znana jako HIP 13033
znajduje się około 2000 lat świetlnych od Ziemi i jest częścią tzw. strumienia Helmi.
Ten strumień gwiazd należał kiedyś do galaktyki karłowatej,
która została pochłonięta przez Drogę Mleczną
w akcie galaktycznego kanibalizmu, 6 do 9 miliardów lat temu.
Astronomowie wykryli planetę poszukując niewielkich oznak "chybotania się" gwiazdy,
spowodowanego grawitacyjnym przyciąganiem od orbitującego towarzysza.
Dla tych precyzyjnych obserwacji
zespół użył spektrografu wysokiej rozdzielczości o nazwie FEROS,
pracującego na 2,2-metrowym teleskopie w Obserwatorium ESO La Silla w Chile.
Planeta HIP 13044 b, jest także jedną z niewielu znanych egzoplanet,
które przetrwały znaczny wzrost rozmiaru gwiazdy macierzystej
po wyczerpaniu paliwa wodorowego w jądrze,
np. fazę czerwonego olbrzyma w ewolucji gwiazd.
HIP 13044 b znajduje się blisko swojej gwiazdy.
W najbliższym punkcie swojej eliptycznej orbity
jest bliżej niż jedna średnica gwiazdy od powierzchni gwiazdy,
(zaledwie około 0,055 odległości Ziemia-Słońce),
a swoją orbitę okrąża w ciągu zaledwie 16 dni.
Astronomowie wysuwają hipotezę,
że orbita planety mogła początkowo być znacznie większa,
ale zacieśniła się podczas fazy czerwonego olbrzyma.
Inne bliższe planety mogły nie mieć tyle szczęścia.
Naukowcy sugerują, że niektóre z planet wewnętrznych
mogły zostać wchłonięcie przez gwiazdę w trakcie fazy czerwonego olbrzyma.
Mimo, że jowiszopodobna egzoplaneta
uniknęła jak dotąd losu planet wewnętrznych,
gwiazda nadal będzie ekspandować w kolejnych etapie swojej ewolucji.
Gdy to nastąpi, może pochłonąć planetę,
co będzie oznaczało jej ostateczne unicestwienie.
Astronomowie poszukują teraz kolejnych planet
w pobliżu gwiazd znajdujących się w końcowych stadiach ewolucji.
Ich praca może powiedzieć nam o przyszłym losie planet w naszym własnym Układzie Słonecznym,
gdyż naukowcy spodziewają się, że Słońce także stanie się czerwonym olbrzymem
za około pięć miliardów lat.
Tutaj Dr J. Kończę dzisiejszy ESOcast.
Zapraszam ponownie na kolejną kosmiczną przygodę.
ESOcast został wyprodukowany przez ESO - Europejskie Obserwatorium Południowe.
ESO jest wiodącą naukową i technologiczną organizacją międzyrządową do badań astronomicznych,
projektującą, budującą i operującą najbardziej zaawansowanymi na świecie teleskopami naziemnymi.
Tłumaczenie: Krzysztof Czart
Teraz, gdy poznałeś ESO,
spróbuj 'wyjść poza naszą planetę' za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble'a
Hubblecast ukazuje najnowsze odkrycia dokonane za pomocą najbardziej znanego i cenionego
kosmicznego obserwatorium: Kosmicznego Teleskopu Hubble'a, należącego do NASA/ESA.