Zatem, kiedy otrzymałem telefon od prezydenta Rady oferującego mi posadę Dyrektora Generalnego
byłem niemal w szoku oraz bardzo, bardzo podekscytowany.
Natychmiast podjąłem wyzwanie.
Byłem bardzo zaszczycony, ale jednocześnie zdałem sobie sprawę, że jest bardzo ważne wyzwanie w moim życiu.
Tak więc to wszystko wydarzyło się w ułamku sekundy i po tym myślę
że obecnie moim najważniejszym odczuciem jest właśnie podekscytowanie.
Naprawdę z niecierpliwością oczekuję na rozpoczęcie tej pracy.
W astronomicznym świecie ESO jest raczej unikalną organizacją.
Dysponujemy naprawdę niesamowitymi placówkami w Chile, gdzie znajdują się nasze teleskopy,
posiadamy najnowocześniejsze urządzenia,
mamy bardzo uzdolniony i wysoko wykwalifikowany personel.
Jesteśmy organizacją międzyrządową.
Z tym zaś wiąże się olbrzymia odpowiedzialność,
ponieważ rządy i parlamenty krajów członkowskich zdecydowały się nas wspierać,
i musimy podporządkować się powierzonym nam obowiązkom i opracowywać możliwie najlepsze programy
z korzyścią dla naszych krajów członkowskich.
To w dużym stopniu nam pomaga, ponieważ umożliwia ESO opracowywanie planów na przyszłość.
Wiemy, że będziemy nadal wspierani przez nasze kraje członkowskie,
ale jak mówię, jednocześnie spoczywa na nas olbrzymia odpowiedzialność,
ponieważ pełnimy centralną i wiodącą rolę w Europie w dziedzinie astronomii.
W ciągu następnej dekady musimy skoncentrować się na skonstruowaniu ELT, Ekstremalnie Wielkiego Teleskopu,
który będzie największym optycznym, pracującym w zakresie podczerwieni, teleskopem na świecie,
utrzymując jednocześnie zdolność operacyjną i udoskonalając VLT oraz ALMĘ;
instrumenty będące naszymi obecnymi "wołami roboczymi", stanowiące czołówkę światowej infrastruktury astronomicznej.
To już jest dużym wyzwaniem dla organizacji takiej jak nasza, i wierzę, że powinniśmy skoncentrować się na tych działaniach.
I jestem pewien, że z powodzeniem to osiągniemy.
Cele astronomii zmieniają się każdego dnia,
ponieważ to bardzo ekscytująca nauka i codziennie dokonujemy postępów w naszych obserwacjach.
Zatem trudno naprawdę przewidzieć, jakie będą "najgorętsze" tematy w nadchodzącej dekadzie.
Na chwilę obecną, oczywiście z niecierpliwością oczekujemy na dokonanie znaczącego postępu
w odkryciu zamieszkiwalnych planet poza naszym układem słonecznym;
w zrozumieniu, jak powstają gwiazdy,
jak formują się planety,
jak ewoluują galaktyki,
jakie jest wzajemne oddziaływanie między gwiazdami, pyłem, gazem, czarnymi dziurami;
i oczywiście w zrozumieniu, jaki jest skład Wszechświata —
czym jest ciemna materia, czym jest ciemna energia.
Pewnie wszystkie te zagadnienia nie zostaną wyjaśnione w przeciągu dekady, licząc od chwili obecnej.
Jednak mogę się założyć, że
do tego czasu pojawi się jeszcze wiele zagadnień, których nie potrafimy sobie nawet wyobrazić, i które będą bardzo zajmujące.
ESO jest naprawdę dobrze wyposażone aby sprostać tym wyzwaniom astronomii na przestrzeni następnej dekady.
Mamy bardzo dobrze przygotowany zestaw przyrządów.
Nasze teleskopy posiadają bardzo zróżnicowany zestaw instrumentów.
Jeśli weźmiemy na przykład VLT,
każdej nocy mamy zespół czterech teleskopów, każdy wyposażony w trzy instrumenty.
A zatem tworzy to ogromne udogodnienie dla naszych astronomów oraz tych pochodzących z krajów członkowskich.
ELT będzie rewolucyjnym teleskopem,
ponieważ z jednej strony będzie posiadał olbrzymią powierzchnię zbiorczą,
zatem będzie w stanie dostrzec bardzo blade obiekty,
ale z drugiej strony, jako że będzie wyposażony w technologię, która jest zwana optyką adaptacyjną,
zapewni najostrzejszy obraz Wszechświata spośród wszystkich teleskopów w swojej klasie.
Jestem naprawdę podekscytowany na myśl o ESO dokonującym wielkich odkryć w nadchodzących latach.
W niektórych obszarach badawczych, które budzą obecnie największe emocje
są to kwestie dotyczące egzoplanet, ich atmosfer i znalezienia biomarkerów w tych atmosferach,
formowania gwiazd, ewolucji galaktyk.
Myślę, że wszyscy z niecierpliwością oczkujemy odkryć w tych dziedzinach. I jest to naprawdę ekscytujące.
Na ESO spoczywa pewna odpowiedzialność, aby przekazywać społeczeństwu czym się tu zajmujemy,
czym jest astronomia,
czego uczymy się o Wszechświecie.
Postrzegam projekt Supernova jako bardzo ważny środek dla realizacji tego celu.
Właściwie Supernova sama w sobie będzie główną placówką edukacyjną.
Pytania zadane w mediach społecznościowych.
Jaki jest długoterminowy strategiczny plan dotyczący szkoleń i nauczania,
w szczególności programu stypendialnego ESO? — Klaas Wiersema
Program stypendialny ESO okazał się ogromnym sukcesem i, oczywiście, moim zamiarem jest jego utrzymanie.
Na całym świecie można znaleźć wielu astronomów na stanowiskach kierowniczych, którzy wcześniej byli stypendystami ESO.
Zatem, jesteśmy naprawdę dumni z tego programu.
Oczywiście kiedy ktoś o tym myśli, cóż,
być może rozbudujemy jakkolwiek lub nieznacznie program,
musi wziąć pod uwagę ograniczenia budżetowe.
Będziemy zatem robić to, co najlepsze dla organizacji,
ale jest to oczywiście jedna z tych spraw, które chciałbym kontynuować.
Zarówno ALMA jak i ESO otrzymuje każdego semestru ponad 1000 zgłoszeń,
a wskaźniki zapotrzebowania na niektóre z instrumentów są pięciokrotnie przekraczane.
Jaka jest Pana opinia w tej kwestii? — Klaas Wiersema
Teleskopy ESO oraz ALMA są bardzo oblegane.
Mamy zgłoszenia od naszych astronomów, którzy licytują czas, wskaźnik ten przekracza 5-cio lub nawet 10-cio krotnie,
w pewnych sytuacjach, dostępny czas.
To przysparza wielu frustracji astronomom,
którzy słusznie wierzą, że mają bardzo dobre naukowe propozycje, które nie mogą być zrealizowane.
Niestety nie mamy środków, aby sklonować nasze placówki,
stąd powiedziałbym, że 3 do 5-cio krotna nadwyżka wniosków —
jest prawdopodobnie czymś normalnym dla większości międzynarodowych placówek.
Czy dla mniejszych placówek, takich jak La Silla, istnieje graniczna data użytkowania, w szczególności w świetle ograniczeń budżetowych,
ograniczeń powstałych w związku z przekazaniem do użytkowania ELT? — David Kottmann i Klaas Wiersema
Nawet w erze niezwykle dużych teleskopów, jak nasz ELT,
wierzę, że istnieją zadania odpowiednie dla mniejszych, trzy do pięciometrowych, teleskopów,
takich jak te, którymi dysponujemy w La Silla.
Mam na myśli dzisiejszy dowód, że te teleskopy dają plony w postaci niesamowitej nauki,
która może być realizowana za pomocą teleskopów wyposażonych w bardzo precyzyjne oprzyrządowanie
i funkcjonujących w bardzo szczególny sposób.
Transkrypcja ESO, tłumaczenie -- Mirosław Wójcik