Czy kiedykolwiek zastanawialiście się jak to jest być astronomem?
Zajrzyjmy za kulisy i podejrzyjmy jak wyglądają 24 godziny z życia astronoma ESO.
Odliczanie do ekscytującej nocy z sesją obserwacyjną
na najbardziej zaawansowanym na świecie teleskopie optycznym, ESO VLT, właśnie się zaczęło...
To jest ESOcast!
Najnowsze badania naukowe oraz codzienna praca w ESO, Europejskim Obserwatorium Południowym.
Eksplorowanie dalekich granic z naszym gospodarzem Dr J, a.k.a. dr Joe Liske.
Cześć! Witam w kolejnym odcinku ESOcast.
W dzisiejszym odcinku poznamy dzień z życia Dietera Nürnbergera.
Dieter jest astronomem pracującym w ESO.
Jego praca polega na wsparciu dla naukowców, którzy otrzymali czas obserwacyjny na Bardzo Dużym Teleskopie
w Obserwatorium Paranal w Chile.
ESO otrzymuje co sześć miesięcy około 1000 aplikacji o czas obserwacyjny,
ale tylko jedna na pięć jest wybierana.
Dieter spędza większość swojego dnia pracy pomagając gronu wybrańców dokonać przełomowych odkryć.
Dieter Nürnberger jest w drodze na spotkanie z wizytującymi naukowcami,
Chrisem Tinneyem i jego doktorantem Stephenem Parkerem, aby stworzyć zespół na nadchodzącą noc.
Trójka obserwowała wspólnie przez kilka nocy;
dzisiaj jest ich końcowy wieczór i są gotowi do pracy.
Po kolacji dyskutują na temat planów na nadchodzącą noc.
Odpowiednio wcześnie przed zachodem słońca opuszczają Rezydencję
i jadą pustynną drogą do budynku ze sterownią VLT.
W budynku sterowni przygotowują obserwacje i sprawdzają ustawienia teleskopu.
Czas obserwacyjny na tych wielkich teleskopach jest cenny i za wszelką cenę trzeba uniknąć opóźnień.
Tak jak pilot sprawdza swój samolot przed startem, Dieter dokonuje szczegółowego sprawdzenia "swojego" instrumentu,
podczas gdy operator teleskopu robi to samo z gigantycznym teleskopem.
Wszystko działa dobrze i można zacząć, więc zespół idzie na platformę ocenić pogodę.
Astronomowie przejechali długą drogę dla słynnego widoku na Wszechświat.
Słynny widok zachodu słońca jest dołączony gratis!
Jak zwykle w Paranal, warunki są idealne
i Dieter oraz wizytujący astronomowie wracają z wielkimi oczekiwaniami.
Zaczynamy!
Nadchodzi chwila zapłaty za całą ciężką pracę i przygotowania.
Dla wielu astronomów to długo oczekiwany moment, gdy w końcu mogą użyć
jednej z najbardziej zaawansowanych na świecie maszyn naukowych do przetestowania swoich koncepcji na temat Wszechświata.
Dołączmy do nich i zobaczmy jak idą pierwsze nocne obserwacje.
Program obserwacyjny postępuje, otulony otoczeniem nowoczesnej techniki w sterowni.
Mimo, że obserwacje idą gładko, wymagają pełnej uwagi od zespołu.
Teleskop i warunki pogodowe są bez przerwy monitorowane.
Jakość obrazu wygląda całkiem dobrze na całym polu.
Zespół używa bardzo sprytnej techniki, zwanej obrazowaniem metanu, do wykrywania brązowych karłów —
obiektów zbyt małych i zbyt chłodnych do spalania wodoru w swoich centrach, które można z tego powodu nazwać nieudanymi gwiazdami.
Co ujawnią dane?
Wszędzie są ładne okrągłe obrazki, czyli właśnie to co chcemy zobaczyć.
Pierwsza połowa nocy jest udana i zespół zebrał już dużo danych.
To dobry moment na chwilę przerwy.
Gdy Dieter i jego towarzysze spożywają posiłek o północy, teleskop nie stoi bezczynnie.
Ich obserwacje nadal trwają, monitorowane przez operatora instrumentu teleskopu.
W trakcie trwania obserwacji kluczowe jest, aby astronom pomocniczy oraz astronomowie wizytujący byli w stałym kontakcie:
Czy jakość danych jest taka jak oczekiwana?
Czy kontynuujemy z tym celem, czy też przestawiamy na kolejny?
Czy zmieniamy ustawienia instrumentu, czy też je zachowujemy?
Z ekspercką wiedzą Dietera na temat VLT i instrumentów
wizytujący astronomowie mogą na bieżąco oceniać i decydować o swojej strategii obserwacyjnej.
W końcu sesja obserwacyjna zbliża się do końca.
Nasz zespół jest zmęczony, ale szczęśliwy!
Zebrane dane wyglądają nadzwyczaj obiecująco
i muszą być teraz przeanalizowane w instytutach wizytujących astronomów.
To z pewnością najlepszy zestaw danych uzyskany przez kogokolwiek dla tego rodzaju eksperymentu.
OK, pora na raport z nocy.
Raport z nocy jest przekazany.
Astronomowie opuszczają budynek sterowni i wracają do Rezydencji.
Dla wizytujących astronomów to koniec ich sesji obserwacyjnej, więc pora powiedzieć im "do widzenia"!
Albo raczej, do zobaczenia następnym razem...
Ale dla Dietera to jeszcze nie koniec...
Jak zwykle, po sesji obserwacyjnej na VLT Dieter szuka trochę porannego relaksu, zanim pójdzie do łóżka.
Basen w Rezydencji został zbudowany do nawilżenia ekstremalnie suchego pustynnego powietrza,
ale na pewno można go wykorzystać także do popływania.
To cudowne miejsce, czyż nie?
To koniec dnia pracy Dietera.
Dzisiaj będzie dobrze spać, świadomy, że
VLT kolejny raz dostarczył swoim użytkownikom danych pierwszej klasy.
Tutaj Dr J. Kończę ESOcast.
Dołączcie do mnie kolejnym razem w nowej kosmicznej przygodzie.
ESOcast został wyprodukowany przez ESO - Europejskie Obserwatorium Południowe.
ESO jest wiodącą naukową i technologiczną organizacją międzyrządową do badań astronomicznych,
projektującą, budującą i operującą najbardziej zaawansowanymi na świecie teleskopami naziemnymi.
Tłumaczenie: Krzysztof Czart