To jest ESOcast!
Najnowsze badania naukowe oraz codzienna praca w Europejskim Obserwatorium Południowym (ESO)
MPG/ESO to 2.2 metrowy teleskop położony w Obserwatorium La Silla w Chile.
Został wypożyczony dla ESO przez Instytut Maxa Plancka w 1984 roku.
Po prawie 30 latach ESO zrezygnowało z jego użytkowania.
Ale nie martwcie się: Instytut Maxa Placka nadal będzie go używać.
2.2-metrowy teleskop dostarczył wielu zachwycających zdjęć astronomicznych.
Oto kilka naszych ulubionych :)
Uchwycony w najmniejszych detalach nasz naturalny satelita.
Zdjęcie wykonano w filtrze bliskiej podczerwieni.
Podobna do Drogi Mlecznej pobliska galaktyka.
Widziana jest prawie wzdłuż płaszczyzny dysku, trudno więc dostrzec spiralne ramiona.
Obszar w kierunku płaszczyzny Drogi Mlecznej, usłany tysiącami gwiazd.
Galaktyki w tle wskazują punkt koncentracji ogromnej masy we Wszechświecie.
Złożony z gazu i pyłu gwiezdny żłobek jest niszczony
przez promieniowanie ultrafioletowe gorących gwiazd gromady NGC 6193 (po lewej).
Głębokie zdjęcie małego wycinka nieba.
Najsłabsze obiekty na tym zdjęciu są prawie 100 milionów razy słabsze niż te widoczne gołym okiem.
Ta położona w pobliskiej galaktyce, Wielkim Obłoku Magellana, chmura wodoru
jest rozświetlana na czerwono przez promieniowanie młodych gwiazd.
Jasne mgławicowe włókna przypominające nogi pająka,
wychodzą z centrum mgławicy, w którym gromada gorących gwiazd oświetla okoliczne chmury gazu.
Bardzo aktywny gwiezdny żłóbek,
w którym z ogromnych chmur pyłu i gazu wciąż powstają nowe gwiazdy.
Widoczne na zdjęciu gwiazdy mają tylko kilka milionów lat.
Zdjęcie ukazuje rozległe, skomplikowane struktury niezwykłej mgławicy.
To monstrualna gwiezdna fabryka, największa mgławica emisyjna w Grupie Lokalnej galaktyk
Miniaturka naszej Drogi Mlecznej
lśni światłem miliardów gwiazd oraz rubinową poświatą obłoków wodorowych.
Głębokie zdjęcie ujawniło miliony odległych galaktyk,
niektóre znajdują się tak daleko, że ich światło potrzebowało 12 miliardów lat aby do nas dotrzeć.
Ta ogromna gromada gwiazd zajmuje na niebie obszar równy Księżycowi w pełni.
Położona jest w odległości około 17 000 lat świetlnych w gwiazdozbiorze Centaura.
Chmury gazu rozświetlają się na czerwono pod wpływem promieniowania ultrafioletowego
pochodzącego od gwiazd gorętszych, młodszych i znacznie masywniejszych niż nasze Słońce
Odległa o 13 milionów i długa na 70 000 lat świetlnych
galaktyka NGC 253 zawiera wiele masywnych, pyłowych gwiezdnych żłobków.
W jej centrum prawdopodobnie znajduje się supermasywna czarna dziura.
Gwiezdny żłobek w którym nowonarodzone gromady gwiazd rzeźbią monstrualne kolumny gazu i pyłu.
W centrum tej mgławicy znajdują się znane ze zdjęć Teleskopu Hubble'a "Filary stworzenia".
Ta spektakularna mgławica planetarna powstała z gazowej otoczki wywianej z powierzchni gwiazdy.
Główny pierścień ma średnicę dwóch lat świetlnych.
To połowa drogi do najbliższej Słońcu gwiazdy.
Mgławica Trójlistna Koniczyna wzięła swą nazwę od ciemnych gazowych włókien, które dzielą jej jasne serce na trzy części.
Jest rzadką kombinacją trzech typów mgławic:
emisyjnej, refleksyjnej oraz ciemnej; pełna jest świeżo powstałych gwiazd.
Ta mgławica rozciąga się na niebie na obszarze osiem razy większych niż Księżyc w pełni.
Jest ogromną chmurą międzygwiazdową w której powstają gwiazdy.
Najjaśniejszy rejon gwiazdotwórczy pobliskiej galaktyki - Małego Obłoku Magellana,
znajduje się 210 000 lat świetlnych od Ziemi.
Gwiazda R Korony Południowej jest położona wewnątrz
intrygującego kompleksu niebieskich mgławic emisyjnych oraz chmur pyłowych
50-godzinna ekspozycja ujawnia przepiękne
szczegóły struktury tej galaktyki spiralnej.
Bardzo aktywny obszar gwiazdotwórczy, którego ciemne linie zimnego pyłu
odznaczają się na tle rozświetlonego gazu mgławicowego, otaczającego wiele gromad gwiazd.
Nieregularny kształt tej galaktyki powstał w wyniku
jej oddziaływania grawitacyjnego z inną galaktyką w przeszłości.
Chmura gazu i nowonarodzonych gwiazd, położona 6500 lat świetlnych od Ziemi.
Potrafisz dostrzec biegnącego kurczaka?
Bardzo aktywny gwiazdotwórczo region w pobliżu Mgławicy Tarantula.
Okoliczne gwiazdy wydają się być żółto-czerwone z powodu otaczającego je pyłu
Jedna z najbliższych galaktyk spiralnych południowego nieba.
W luźnych, porozrywanych ramionach spiralnych
można dostrzec wiele gwiazd oraz jaśniejące na różowo chmury wodorowe.
Ciekawy przykład mgławicy refleksyjnej;
niebieskie światło gorących gwiazd jest rozpraszane przez drobiny pyłu.
Jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najlepiej poznanych obiektów astronomicznych.
Ta ogromna chmura gazu i pyłu, w której powstają masywne gwiazdy
jest najbliższym Ziemi rejonem gwiazdotwórczym.
Galaktyka eliptyczna, której centrum zasłania szeroka, poszarpana wstęga.
Ciemna pręga skrywa ogromne ilości gazu, pyłu oraz młodych gwiazd.
Intensywne promieniowanie ultrafioletowe pochodzące od kilku młodych, gorących gwiazd
rozświetla otaczającą je gazową chmurę wieloma kolorami
drążąc dziury w okolicznym gazie i pyle.
Mgławica Fajka to klasyczny przykład ciemnej mgławicy -
gęstej chmury międzygwiazdowego pyłu blokującej światło położonych za nią gwiazd.
Jeden z najaktywniejszych rejonów gwiazdotwórczych w naszej galaktyce.
Zawiera wiele młodych, masywnych niebieskich gwiazd powstałych kilka milionów lat temu.
Ta niezwykła chmura świecącego gazu jest częścią ogromnego pierścienia
powstałego w wybuchu supernowej około 11 000 lat temu.
Gwiezdna kolebka zwana Mgławicą Mewa
Jasna młoda gwiazda - HD 53367 - dostarcza największa porcje promieniowania wzbudzającego gazowe chmury do świecenia.
Ciemna chmura w której powstają młode gwaizdy, wraz z cudowną gromadą gwiazd
która już wyłoniła się ze swojego pyłowego żłobka.
Przedziwna para: grupa młodych, niebieskich gwiazd w pobliżu ciemnej chmury pyłu.
W tle widoczne są miliony błyszczących gwiazd
pochodzących z najjaśniejszego rejonu Drogi Mlecznej.
Gromada bardzo młodych gwiazd w gwiazdozbiorze Żagla.
Rozległa, sferyczna gromada bardzo starych gwiazd
w gwiazdoziorze Tukana (niebo południowe).
Tłumaczenie: Aleksandra Hamanowicz