eso1037pl — Zdjęcie prasowe

Pobliski galaktyczny ideał

8 września 2010

ESO opublikowało nowe, spektakularne zdjęcie NGC 300, galaktyki spiralnej podobnej do Drogi Mlecznej, położonej w pobliskiej grupie galaktyk (Grupa Rzeźbiarza). 50-godzinna ekspozycja wykonana za pomocą instrumentu Wide Field Image (WFI) w obserwatorium ESO La Silla w Chile pokazuje strukturę galaktyki w niesamowitych szczegółach.

Odkryta w Australii przez szkockiego astronoma Jamesa Dunlopa na początku dziewiętnastego wieku, NGC 300 jest jedną z najbliższych i najlepiej widocznych galaktyk spiralnych na niebie południowym. Jest wystarczająco jasna, aby łatwo dostrzec ją przez lornetkę. Znajduje się w  niepozornej konstelacji Rzeźbiarza, która ma niewiele jasnych gwiazd, ale jest domem zbiorowiska pobliskich galaktyk, które formują Grupę Rzeźbiarza [1]. Inne galaktyki grupy sfotografowane teleskopami ESO to NGC 55 (eso0914), NGC 253 (eso1025, eso0902) i NGC 7793 (eso0914). Wiele galaktyk ma przynajmniej niewielkie nieregularności, ale NGC 300 wydaje się być wybitnie normalna. Dzięki temu jest idealnym przypadkiem dla astronomów badających strukturę i skład galaktyk spiralnych, takich jak nasza własna.

Zdjęcie z Wide Field Imager (WFI) z Obserwatorium ESO La Silla w Chile zostało złożone z wielu pojedynczych fotografii, uzyskanych poprzez wielki zestaw różnych filtrów, o łącznym czasie ekspozycji bliskim 50 godzinom. Dane były zbierane przez wiele nocy obserwacyjnych rozłożonych na kilka lat. Głównym celem tej szerokiej kampanii obserwacyjnej było uzyskanie kompletnego przeglądu gwiazd w galaktyce, obejmującego zarówno liczbę jak i typy gwiazd, wyodrębniając obszary, a nawet pojedyncze gwiazdy, co gwarantuje dokładniejsze i bardziej wyspecjalizowane badania. Ale tak bogata kolekcja danych będzie mieć w najbliższych latach także inne zastosowania. Dzięki obserwowaniu galaktyki przy pomocy filtrów, które wyodrębniają światło pochodzące tylko od wodoru i tlenu, wiele obszarów gwiazdotwórczych w ramionach spiralnych NGC 300 widocznych jest na zdjęciu ze szczególnie wyraźnie jako czerwone i różowe obłoki. Ze swoim olbrzymim polem widzenia 34 x 34 minuty łuku, podobnym do rozmiarów Księżyca w pełni, WFI jest idealnym narzędziem dla astronomów do badania dużych obiektów, takich jak NGC 300.

W NGC 300 zachodzi wiele interesujących zjawisk astronomicznych, które badano teleskopami ESO. Astronomowie z ESO odkryli ostatnio najbardziej odległą i jedną z najmasywniejszych gwiazdowych czarnych dziur do tej pory zaobserwowanych w tej galaktyce (eso1004), jako obiekt w układzie podwójnym, towarzyszący gorącej i jasnej gwieździe Wolfa-Rayeta. NGC 300 oraz inna galaktyka, NGC 55, powoli krążą dookoła i w kierunku siebie, we wczesnych fazach długiego procesu zderzania się (eso0914). Aktualne najlepsze oszacowanie odległości do NGC 300 również zostało wykonane przez astronomów korzystających między innymi z Bardzo Dużego Teleskopu VLT w Obserwatorium ESO Paranal (eso0524).

Uwagi

[1] Mimo, że zazwyczaj jest uznawana za należącą do Grupy Rzeźbiarza, najnowsze pomiary odległości sugerują, że NGC 300 leży znacznie bliżej, niż wiele innych galaktyk z tej grupy i może być tylko luźno z nimi związana.

Więcej informacji

ESO, Europejskie Obserwatorium Południowe, jest wiodącą międzyrządową organizacją astronomiczną w Europie i najbardziej produktywnym obserwatorium astronomicznym na świecie. Należy do niego 14 krajów: Austria, Belgia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania oraz Włochy. ESO prowadzi ambitne programy dotyczące projektowania, konstrukcji i użytkowania silnych naziemnych instrumentów obserwacyjnych, pozwalając astronomom na dokonywanie znaczących odkryć naukowych. ESO odgrywa wiodącą rolę w promowaniu i organizowaniu współpracy w badaniach astronomicznych. ESO zarządza trzema unikalnymi, światowej klasy obserwatoriami w Chile: La Silla, Paranal i Chajnantor. W Paranal ESO posiada Bardzo Duży Teleskop (Very Large Telescope), najbardziej zaawansowane na świecie astronomiczne obserwatorium w świetle widzialnym oraz teleskop VISTA, największy na świecie instrument do przeglądów nieba. ESO jest europejskim partnerem dla rewolucyjnego teleskopu ALMA, największego istniejącego projektu astronomicznego. ESO planuje obecnie 42-metrowy Ekstremalnie Wielki Teleskop Europejski (European Extremely Large optical/near-infrared Telescope - E-ELT), który stanie się “największym okiem świata na niebo”.

Kontakt

Krzysztof Czart
Astronomia.pl
Toruń, Poland
E-mail: k.czart@astronomia.pl

Richard Hook
ESO, La Silla, Paranal, E-ELT and Survey telescopes Press Officer
Garching bei München, Germany
Tel.: +49 89 3200 6655
E-mail: rhook@eso.org

Jest to tłumaczenie Komunikatu prasowego ESO eso1037
Bookmark and Share

O komunikacie

Komunikat nr:eso1037pl
Nazwa:NGC 300
Facility:MPG/ESO 2.2-metre telescope

Zdjęcia

Wide Field Imager patrzy na galaktykę spiralną NGC 300
Wide Field Imager patrzy na galaktykę spiralną NGC 300
NGC 300 in the constellation of Sculptor
NGC 300 in the constellation of Sculptor
Po angielsku

Filmy

Panning across the southern spiral NGC 300
Panning across the southern spiral NGC 300
Po angielsku
Zooming into the southern spiral NGC 300
Zooming into the southern spiral NGC 300
Po angielsku

Zobacz też